Przegląd nowości

„Zemsta nietoperza” Straussa w Opera Ballet Vlaanderen w Antwerpii

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 10, listopad 2023 21:40

Już od wielu lat dysponująca dwiema placówkami (w Antwerpii i Gandawie) Opera Ballet Vlaanderen cieszy się dużym prestiżem za sprawą ciekawego i odważnie planowanego repertuaru oraz wysokiego poziomu prezentowanych realizacji. Przyciągającym belgijską i zagraniczną publiczność atutem tej placówki jest też sięganie po mało znane lub rzadko wystawiane dzieła. Jak jednak przyznaje Jan Vandenhouwe, dyrektor rzeczonego teatru, już od dawna na jego scenie nie pojawiła sie żadna operetka. Prawdą jest, że wiele osób krytykuje ten gatunek za banalne libretta i nie zawsze wysokich lotów walory muzyczne, czego wszakże nie można w żadnym wypadku zarzucić Zemście nietoperza (Die Fledermaus) Johanna Straussa – syna, zaprogramowanej teraz właśnie w przywołanej placówce.

Przypomnijmy, że operetka ta powstała do libretta Richarda Genée i Karla Haffnera, wywiedzionego z austriackiej sztuki Rodericha Benedixa Das Gefängnis (Więzienie), zaadoptowanej jeszcze w międzyczasie przez Henri Meilhaca i Ludovika Halévy’ego dla paryskiego teatru Palais Royal pod tytułem Le Réveillon (Bal sylwestrowy). Partytura powstała w zawrotnym tempie, gdyż w zaledwie czterdzieści dwa dni, a prapremiera w 1874 roku w Theater an der Wien przyniosła godny uznania sukces. Dosyć szybko owa trzyaktowa operetka Straussa rozpoczęła marsz triumfalny poprzez takie miasta jak Berlin, Budapeszt, Nowy Jork, Londyn czy Paryż (w którym wystawiono wersję Delacoura i Wildera zaopatrzoną tytułem La Tzigane). Dodajmy jeszcze, że w Warszawie została zaprezentowana w roku 1877 pod tytułem Ładne kobietki. O oszałamiającej karierze Zemsty nietoperza, tradycyjnie chętnie wystawianej z okazji Nowego Roku, świadczą już same nazwiska interesujących się nią wybitnych artystów. Nagrał ją na przykład Herbert von Karajan, a oprócz niego poprowadzili także Ryszard Strauss (Berlin i Wiedeń), Bruno Walter (Covent Garden i Festiwal w Salzburgu), a później Carlos Kleiber (Monachium) czy Mścisław Rostropowicz (Wiedeń). Zaś główne role z upodobaniem wykonywali najznakomitsi wokaliści, z naszą gwiazdą sztuki operowej Marcellą Sembrich-Kochańską w partii Rozalindy na czele.  

• « poprz.
• nast. »