Przegląd nowości

Ach ten wąsik ...Schuberta

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 28, sierpień 2023 21:48

A Schubert? Tyle razy już śpiewano cykl Pięknej Młynarki zgodnie z nutami, że też nie zaszkodzi od czasu do czasu skoczyć o dwa tony wyżej lub niżej, niby z nadmiaru emocji, czy z chęci ubarwienia rutynowej melodii. Zresztą tylko znający dokładnie przebieg tego utworu zorientowali się w odstępstwach od oryginału. Tak było w recitalu Juliana Prégardiena, który z Saskią Giorini przy fortepianie wykonał jednym ciągiem w Studio Lutosławskiego Die Schöne Müllerin.

Jego tata Christophe Prégardien, który już wiele razy występował u nas, zapewne na taką nonszalancję by sobie nie pozwolił, ale młode pokolenie z niezłymi głosami stara się jakoś zapisać w annałach muzyki klasycznej. Julian ma tenor nie gorszy od swego ojca, a brzmi bardziej wyraziście, bez delikatnej mgiełki w głosie. Przygotował cykl Schuberta perfekcyjnie i opracował dokładnie interpretację każdej pieśni, mało tego, każdej zwrotki. Opowieść o Pięknej Młynarce wypowiadaną ustami młodego młynarczyka ma swój nieśmiały początek, potem miłosną, niemal ekstatyczną kulminację, potem zwątpienie, niepokój, gniew gdy pojawia się konkurent, wreszcie bezdenną rozpacz i delikatnie zasugerowaną śmierć.

Julian Prégardien potraktował opowieść totalnie, z wykorzystaniem efektów teatralnych. Rękawy jego białej koszuli były podwijane, gdy śpiewał, że pracuje w młynie, a na końcu opuszczane, wraz z mankietami, aby ciało młynarczyka okryć niby całunem. Sposób artykulacji wyśpiewywanych słów zmieniał się w zależności od sytuacji, od zalotnego kwilenia po krzyk gniewu i rozpaczy. Do tego dochodziła znacząca mimika, gestykulacja i postawa. Nawet jeśli się nie rozumiało poszczególnych słów poetyckiego tekstu Wilhelma Müllera to teatralizowane wykonanie przez śpiewaka wyraźnie kierowało naszą uwagę do opisywanej sytuacji.

• « poprz.
• nast. »