Przegląd nowości

Monteverdi od mistrza Savalla

Szczegóły

Opublikowano: środa, 26, lipiec 2023 20:50

Inscenizacja baskijskiego reżysera Calixto Bieito składa się z dwóch części: złożonej z prologu i pierwszego aktu oraz połączonych: drugiego i trzeciego. Wzorem teatru francuskiego, najbardziej godni widzowie (dziś honor ten nabyć można za odpowiednią opłatę) zajmują miejsca na scenie, pośród akcji, niegdyś stanowiąc obiekt podziwu dla reszty „gawiedzi” na równi z artystami.

W tym przypadku pozostają w bliższym zasięgu drastycznych sytuacji, których inscenizator nie szczędzi publiczności. Dotyczy to aktów przemocy, do jakich dochodzi pomiędzy postaciami, od których poczuł się zobowiązany odciąć Jordi Savall, niczym swego czasu Mstisław Rostropowicz wobec przyjętych przez Andrzeja Żuławskiego rozwiązań obyczajowej natury w ekranizacji Borysa Godunowa, wykorzystującej nagranie pod jego dyrekcją.

Orkiestra zajmuje miejsca w elipsoidalnym kanale otoczonym podestami, na których rozgrywają się zasadnicze zdarzenia. Zgodnie z rozpowszechnioną dziś praktyką akcja zwielokrotniona została za pomocą projekcji multimedialnych na ekran w tle sceny oraz rozstawione po bokach telebimy, stanowiąc niekiedy uzupełnienie wypadków bezpośrednio unaocznionych (kąpiel Poppei i Nerona w scenie rozpaczy Ottona, śmierć Seneki – w ówczesnym teatrze nie do pomyślenia było przedstawianie na scenie gwałtownych czynów). Kierownictwo muzyczne spoczęło w rękach przywołanego już Jordiego Savalla, który poczynił znaczne skróty w partyturze, zwłaszcza w drugiej części.

• « poprz.
• nast. »