Przegląd nowości

Nędza sierot w dramacie Brittena

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 27, czerwiec 2023 20:38

Zwłaszcza ta ostatnia jest kluczowym elementem pokazującym, że akcja toczy się w przybrzeżnej wiosce, której wściekłe morze zabiera ziemię, domy, i w końcu ludzi. To coś, co w jakimś stopniu przeżywają mieszkańcy naszej Jastrzębiej Góry, Chłapowa czy Trzęsacza. Polskie kontakty z morzem są jednak na całkowitym marginesie zbiorowego życia, podczas gdy w Anglii stały się od lat istotą egzystencji. Prolog i pierwszy akt dramatu tworzy nastrój huraganowego sztormu, dramatycznej walki o życie Petera Grimesa, który ze swoim pomocnikiem przez trzy dni próbował znaleźć drogę do przystani. Chłopiec nie przeżył tych zmagań.

Szaleństwa żywiołu twórca opery powiązał ściśle z emocjami bohaterów opowieści. W akcie drugim morze jest spokojne, świeci słońce, mewy siadają na wodzie. Na scenie pojawia się nowy uczeń zawodu rybackiego wraz z opiekunką Ellen i wszystko zapowiada złagodzenie nastrojów, a także charakteru samego Petera Grimesa.

W akcie trzecim horror morski powraca, morze porywa część klifu, a brutalność tytułowego bohatera znów się wzmaga. Kolejny chłopiec – sierota traci życie. Oczywiście wszystko wskazuje na to, że to nie Peter jest formalnym zabójcą, ale tzw. okoliczności przyrody, okrutny żywioł i warunki pracy rybaków. Ale nie dajmy się zwieść pozorom. Muzyka w paroksyzmach akordów i oszalałych, obsesyjnych figuracjach wysoko brzmiących instrumentów dostarcza nam odpowiedzi. Tutaj najlepiej przemówił geniusz Benjamina Brittena, a orkiestra Teatru Wielkiego – Opery Narodowej pod batutą Michała Klauzy pokazała najwyższą klasę, żelazną dyscyplinę, plastyczność brzmienia, precyzję i umiejętność dozowania dramatu. O zaletach dyrygenta można by mówić długo. Że kieruje ruchem na scenie i ułatwia prowadzenie swoich partii solistom, to zabrzmi jak banał. 

• « poprz.
• nast. »