Przegląd nowości

Ciemności kryją klawiaturę

Szczegóły

Opublikowano: środa, 21, czerwiec 2023 17:33

Drugim punktem programu był właściwy koncert w ciemności, przy wyłączonych światłach, którego niestety wartość muzyczna była znikoma. Pianista grał zapewne improwizowane sekwencje złożone ze stojących wielokrotnie powtarzanych dźwięków do których dołączane były pochody akordowe w górę i w dół skali. Dynamika tych popisów to wzmagała się, to zamierała, ale było to nużące, zbyt długie i niewiele wnoszące.

Kolejną część koncertu artysta wykonał wykorzystując możliwości akustyczne pudła i fortepianu preparowanego, oraz wzbudzania drgań na przygotowanej obok pokaźnej baterii różnych gongów, tam-tamów, mis buddyjskich, które pozwalają uzyskiwać długo trwające, bardzo głośnie (i jeszcze elektronicznie nagłaśniane) dźwięki.

Później znów mieliśmy próbkę tego, co było poprzednio, choć teraz w potoku akordów i repetytywnych ostinat pojawiła się dwa razy melodia Prząśniczki Stanisława Moniuszki, a nawet Poloneza As-dur Chopina. Swoje pianistyczne kwalifikacje artysta potwierdził grając na bis znakomitą hiper-wirtuozowską, jazzową wariację na temat Summer time Georga Gershwina. Ta część występu odbywała się przy dyskretnym oświetleniu pianisty i użyciu dyskotekowej srebrnej kuli świetlnej, która rzucała na salę Filharmonii setki odblasków. Nieliczne osoby opuściły salę przed tym efektownym zakończeniem występu, pozostali uczcili całość stojącą owacją. W jednym z komentarzy po występie dało się słyszeć nadzieję, że chętnie przyszliby jeszcze raz na koncert ARTura Moona zagrany w normalnych warunkach, bez tej mistyczno-świetlnej oprawy przeplatanej wyłączeniem świateł.

                                                                         Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »