Przegląd nowości

Ciemności kryją klawiaturę

Szczegóły

Opublikowano: środa, 21, czerwiec 2023 17:33

Obecność na dwugodzinnym Koncecie w ciemności skłania do refleksji nad kondycją szerokiej publiczności, która zjawiła się w Sali Filharmonii Narodowej na występie ARTura Moona. Mnie z początku nazwa wydarzenia kojarzyła się z misterium i z Dziadami Mickiewicza, gdzie ów pogański obrzęd odbywa się w ciemności, a ze sceny padają słowa „Ciemności kryją ziemię”. Tutaj jednak ludzie wypełnili jeszcze oświetloną salę do ostatniego miejsca, bo podziałały na ich wyobraźnię zapowiedzi, że koncert właśnie tego artysty i właśnie w takich warunkach, może mieć właściwości terapeutyczne. A jeśli nawet nie poczują się uleczeni, to będą doznawali niesamowitej przygody wewnętrznej, która może stać się remedium na wyzwania codzienności. Może nawet dokona się w nich ważna przemiana. Moim zdaniem trudno liczyć, że jednorazowe wysłuchanie muzyki, w ciemności czy też w pełnym oświetleniu, stanie się powodem jakichś radykalnych zmian w słuchaczu.

Do tego trzeba by o wiele częściej bywać na koncertach, a może nawet samemu próbować grać lub śpiewać. Tymczasem w Filharmonii pojawiło się wiele osób, które po raz pierwszy w życiu odwiedziły ten gmach, będący przecież „świątynią muzyki”. Nie można jednak odmówić samemu artyście umiejętności przyciągania na własne koncerty i stosowania prostych, ale skutecznych zabiegów promocyjnych. Nie można mu też odmówić sporych umiejętności pianistycznych, które demonstruje w dosyć niecodziennych warunkach, odziany w jakiś niesamowicie długi strój egzotycznego kapłana i gra przy niemal pełnym zaciemnieniu, kiedy publiczność nie widzi artysty i nie ma wzrokowej kontroli, czy on rzeczywiście gra, czy np. wspiera się nagraniem z taśmy. Z tego, co dawało się zobaczyć, grał na fortpeianie, a właściwie na dwóch klawiaturach samodzielnie, zaś aparatura akustyczna zapewniała częściowe nagłośnienie, pogłos, dodatkowy akompaniament czy to smyczków, czy ludzkiego głosu itd. Od strony estetycznej można było mieć tzw. mieszane uczucia, bo zanim koncert się rozpoczął, zanim publiczność wypełniła salę, to z głośników nadawano różne nagrania, czy to Koncertów Brandenburskich Jana Sebastiana Bacha, czy też Muzyki na wodzie Jerzego Fryderyka Haendla traktując te „kawałki” jako wypełniacz czasu przed zasadniczym „daniem” muzycznym. Potraktowanie klasyki w sposób, w jaki stosuje się w sieciowych sklepach wielkopowierzchniowych lub w windach niestety nie skłania do przyjęcia z szacunkiem tego, co zaproponował sam ARTur Moon. 

• « poprz.
• nast. »