Przegląd nowości

Faust za 12 lat

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, czerwiec 2023 22:16

Staremu Faustowi – Krzysztofowi Dyttusowi – dano zaśpiewać tylko kilka dźwięków, więc musiał się popisywać walorami aktorskimi. Tu zresztą dokonana została niewielka korekta libretta. Trudną rolę aktorską i dosyć efektowną kantylenę do zaśpiewania miał Walenty – Łukasz Motkowicz. Wreszcie najtrudniejsza osobowościowo, ale i wokalnie rola męska spoczęła na głosie sprowadzonego do Teatru Wielkiego w Łodzi ze stolicy Wojciecha Gierlacha.

Był to jednak w sumie bardziej odziany w skórzany płaszcz agent ubezpieczeniowy, niż diabeł wcielony. W przedstawieniu bierze udział spora grupa statystów, branych być może z baletu, może z chóru, są także dzieci. Gdy pojawiają się sekwencje tańczone według choreografii Aleksandry Osowicz, to  uczestniczą w nich zarówno tancerze, jak chórzyści i solistka Małgorzata. Kostiumy Arka Ślesińskiego są całkiem współczesne, choć niekiedy wdzierają się w sferę cyrku (Marta).

Nad wszystkim góruje dekoracja umieszczona na scenie obrotowej i platformach zapadających się oraz jeżdżących na boki. Dzieło Agaty Skwarczyńskiej zawiera m.in. wysokie i strome schody – które mogłyby być użyte w jakiejś rewii, ale służą także to ćwiczenia spadania jednego ze statystów. Jest też niewielka kałuża z prawdziwą wodą opodal kultowego drzewka (ma to być w założeniu ostatnie drzewo na naszej planecie). Obecność tej wody nie została jednak do końca wyzyskana dramaturgicznie. W sumie opera, której realizatorzy pragnęli nadać kontekst antywojenny, pozostawia nas w przekonaniu, że po wojnie będziemy wyglądali jak zombie, albo jeszcze gorzej.

                                                                   Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »