Przegląd nowości

„Straszny dwór” według Pana Damazego

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 13, czerwiec 2023 21:03

Obecnie głos śpiewaczki ustawiony jest jako lirico spinto, a więc i postać w jej ujęciu posiada zdecydowanie dojrzalsze rysy. Bardziej trzpiotowata okazała się Jadwiga w wykonaniu Agnieszki Cząstki-Niezgódki, która dumce Biegnie słuchać w lasy, w knieje nadała spokojniejszy niż zazwyczaj przebieg. Tenor Tomasza Kuka mógł się wydawać nieco zbyt dramatyczny jak na potrzeby zdecydowanie lirycznej partii Stefana, ale wykonanie arii „z kurantem” Cisza dokoła, noc jasna okazało się zadowalające.

Adam Kruszewski to artysta doświadczony, zwłaszcza w repertuarze kontuszowym. Swego czasu przejął partię Miecznika od samego Andrzeja Hiolskiego, choć jego baryton stracił nieco na nośności, a i sylwetka jakby zmalała. Popisowy natomiast był występ Wołodymyra Pańkiwa w przeznaczonej na basso profondo partii Skołuby, dzięki czemu aria Ten zegar stary w pełni cieszyła schodzeniem do przepastnego, niskiego rejestru.

Również scenicznie postać kłótliwego klucznika była w pełni wiarygodna, między innymi w rodzajowej sprzeczce myśliwych. Mile zaskoczył mnie wokalnie i aktorsko Michał Kutnik w charakterystycznej roli Macieja. Balet Opery Krakowskiej poczynił znaczne postępy, tak że cieszył oko zatańczony przezeń siarczysty mazur (chor. Przemysław Śliwa). Spektakl poprowadził Joachim Kołpanowicz, nie tylko czuwając nad przebiegiem całości, ale także należycie eksponując koncertujące sola oboju, wiolonczeli oraz skrzypiec ścigających się z głosem pod koniec arii Hanny. Może jedynie dźwięk kuranta (chyba odtwarzany z nagrania) w arii Stefana pozostawał zbyt anemiczny.

                                                                            Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »