Przegląd nowości

Tradycje i teraźniejszość życia muzycznego Malty

Szczegóły

Opublikowano: środa, 15, luty 2023 21:40

Przywołuje ono legendę o nimfie Galatei zakochanej w pasterzu Akisie, którego zazdrosny cyklop Polifem uśmierca zrzucając nań skałę. Ta oparta na zaczerpniętej z Metamorfoz Owidiusza fabuła jest praktycznie taka sama jak w operze pasterskiej Acis i Galatea (do tekstu angielskiego), którą Händel miał później skomponować w Anglii. W prezentowanej teraz na Malcie, a  przywołanej wyżej kantacie trzy wymagające szczególnych umiejętności role z powodzeniem interpretowali sopranistka Julia Doyle (Akis), mezzosopranistka Bethany Horak-Hallet (Galatea) i bas Trevor Eliot Bowes (Polifemo). Orkiestrę of the Age of Enlightenment prowadził od klawesynu Steven Devine. W tym samym teatrze miał miejsce przyjmujący formę półsceniczną koncert przebiegający pod hasłem „Lust and Love Lost” („Pożądanie i utracona miłość”), z udziałem holenderskiego zespołu Combattimento oraz również pochodzącej z Holandii sopranistki Claudii Patacca. W pierwszej części wieczoru po uwerturze do Il Pastor Fido Händla wykonana została jego kantata Armida Abbandonata, opowiadająca o urodziwej czarownicy Armidzie z poematu Torquato Tasso, zakochanej w rycerzu Rinaldo, który ostatecznie rezygnuje z jej miłości.

Targające tą bohaterką emocje Patacca oddawała w towarzystwie skrzypaczki Cynthii Miller. W drugiej części wieczoru Claudia Patacca wcieliła się natomiast w bohaterkę kantaty Der Weiberorden (Porządek kobiecy) Telemanna, czyli zachwalającą przyjemności stanu małżeńskiego pannę młodą. Niezwykle ciekawy okazał się koncert w kościele Wniebowzięcia w miasteczku Ghaxaq, podczas którego oprócz znanych sonat instrumentalnych Corelliego i Händla zostały też zaproponowane utwory mniej znanego melomanom Francesco Antonio Bonportiego (1672-1749), nadwornego muzyka cesarza Józefa I, który studiował u Pitoniego i Corellego. Spod jego pióra wyszły sonaty kameralne, invenzioni na skrzypce solo, koncerty i serenady instrumentalne, tańce i motety na głos z towarzyszeniem skrzypiec. Trzy z tych ostatnich publiczność miała okazję poznać w trakcie wzmiankowego koncertu, a interpretowała je z nieprzeciętną muzykalnością i subtelnością włoska sopranistka Francesca Aspromonte. Towarzyszył jej zespół Arsenale Sonoro, pod dyrekcją rosyjskiego skrzypka Borisa Begelmana. Zupełnie inny charakter miał koncert w muzeum Katedry w Mdinie, podczas którego angielska sopranistka Katy Semmens zaproponowała program „Delicatessen” wypełniony pieśniami kompozytorów z jej kraju, działających w siedemnastym i osiemnastym wieku. Wszystkie owe interpretowane (przy akompaniamencie Stevena Devina) z dużą dozą czułości, ale także szlachetnego humoru, pieśni traktowały o szerokim wachlarzu miłosnych uniesień, stanowiąc zarazem idealny przykład kunsztownej i wytwornej sztuki łączenia słów z dźwiękami.

• « poprz.
• nast. »