Przegląd nowości

„Katia Kabanova” Janáčka na kopenhaskiej scenie

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 01, październik 2022 19:23

Symbolika jest czytelna bez trudu: Katia, to uwieziony w klatce ptak, chcący się wyrwać z panujących małomiasteczkowych konwencji, w inny, lepszy, czy też bardziej uczuciowo subtelny, świat. Drugim elementem własnego reżyserskiego chowu jest wprowadzona postać anioła, który pojawia się tylko razem z Katią, aż do momentu, kiedy uosobienia zła i ograniczenia, teściowa Marfa Kabanova, wyrywa mu pióra ze skrzydeł, tak jakby anioł był wielką kurą, którą Kabanova zamierza ugotować na rosół.

Akcja opery oparta jest na dramacie zatytułowanym Burza rosyjskiego pisarza, Aleksandra Ostrowskiego, a libretto napisał Janáček sam. Akcja przypomina operę Szostakowicza Lady Makbet mceńskiego powiatu, na dodatek bohaterka tej ostatniej, też ma na imię Katarzyna i też zdradza męża fajtłapę z młodym parobkiem. W przeciwieństwie do Katii z opery Janáčka, subtelnej i zagubionej, Katarzyna z opery Szostakowicza popełnia morderstwo by pozbyć się złego teścia. Ale i tak wszystko kończy się samobójstwem, też przez utopienie.

Janáčkowi daleko jest do dramatyzmu Szostakowicza, choć czasowo obie opery nie są aż tak odlegle od siebie (opera Szostakowicza jest z roku 1934), różnią się one przede wszystkim muzyką: brutalny realizm Szostakowicza daleki jest bowiem od romantycznej nuty przenikającej dzieło Janáčka. Przedstawienie kopenhaskie robi wielkie wrażenie zarówno dzięki wyśmienicie śpiewającej Giseli Stille w roli głównej, pięknie prowadzonej orkiestrze (dyrygował Michael Boder) i dobrze dobranym głosom pozostałych postaci: Petri Lindroosa w roli Dikoja (sąsiada) i Johanne Bock w roli teściowej. Gert Henning-Jensen w roli kochanka, Borysa, wydaje się być dojrzały do emerytury. Inne postacie mają bardzo małe partie, wszyscy jednak śpiewają z zaangażowaniem, na dodatek po czesku, który to język jest znany najwyżej jednej ze śpiewaczek, Oldze Syniakovej w roli Varvary, przyjaciółki Katii.

                                                                           Eva Maria Jensen

• « poprz.
• nast. »