Wakacyjne niepokoje przedwojenne

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 06, lipiec 2020 06:43

Pietras Sławomir

Mało kto wie, że Jan Kiepura zanim wybudował w Krynicy piękny hotel Patria, kupił parcelę w Truskawcu. Tam ostatnie przedwojenne wakacje spędzała Zofia Nałkowska. „Kiedy wieczorem 13 czerwca opuszczała Warszawę, odprowadzał ją na dworzec Główny Bogusław Kuczyński” – odnotowuje wścibska Anna Lisiecka. Szkoda, że nie ostrzega, aby nie mylić nazwiska tego ówczesnego adoratora pisarki z naszym Bogusławem Kaczyńskim, który gdyby już wówczas żył, na pewno podjąłby się takiego zajęcia, nie zważając na różnicę wieku.

Mieszkający w moim rodzinnym Będzinie doktorostwo Kosibowiczowie każde wakacje spędzali w swej willi w Jaworzu u stóp Beskidu Zachodniego. Mieli tam nawet rodzinny grobowiec, w którym po latach spoczęli. Ich córka doktorowa Zofia Rydlowa, wdowa po bratanku Lucjana Rydla (Pana Młodego z Wesela Wyspiańskiego) często zapraszała mnie do odwiedzenia Jaworza, nieodległego przecież od Zagłębia. Dopiero od Anny Lisieckiej dowiaduję się, że w tym starym uzdrowisku słynącym z leczenia żętycą bywali Kazimierz Wierzyński, Zofia Kossak-Szczucka, Gustaw Morcinek, Jan Parandowski, Mira Zimińska, Stanisław Stempowski i Maria Dąbrowska. Wprawdzie o tej ostatniej Czesław Miłosz pisał, że „jej uroda była nieoczywista”, ale z Jaworzem wiąże się plotka o uczuciowym trójkącie Dąbrowskiej ze Stempowskim i właścicielem Uzdrowiska Jerzym Czopem, o którym po jego przedwczesnej śmierci napisała złośliwie: „Ponieważ musiał się udzielać bez ustanku wszystkim, gdyż jego czarowna (aż do znudzenia czarowna) obecność była głównym zabiegiem leczniczym zakładu, właściwie nie udzielał się nikomu…”. I jeszcze dodała „… był młodym człowiekiem tak wyjątkowej od stóp do głów urody, że nikogo podobnie pięknego nigdy w życiu ani przedtem ani potem, ani wśród mężczyzn, ani wśród kobiet nie spotkałam”.

To by było na tyle. Czytając opasły tom Wakacje 1939 i jednocześnie patrząc co się dzieje u nas i na świecie, toniemy w powodzi faktów, zdarzeń, wspomnień, anegdot i plotek, niepokojąc się, modląc i lękając, aby taki sam tytuł opatrzony datą 2020, nie został napisany już nigdy.

                                                                                   Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »