O Fołtyn i dalszych edycjach

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 07, październik 2019 07:00

Pietras Sławomir

Gorzej się porobiło, kiedy przeszliśmy do etapu działalności profesjonalnej. Początkowo wszyscy troje byliśmy studentami (Maria Fołtyn w 45 roku życia rozpoczęła studia reżyserskie). Powstał związany z tym szereg anegdot, które obłudnie potępia występujący w książce Janusz Pietkiewicz. Po powrocie z premiery Halki w Hawanie nie zwrócono Operze Wrocławskiej (gdzie wówczas funkcjonowałem) wypożyczonych na Kubę kostiumów i dekoracji, również z przyczyn zgoła anegdotycznych. Mniej wesoło zakończyły się relacje z tą leciwą już koleżanką, ale młodą reżyserką w początkowej fazie mojej dyrekcji łódzkiej. Oliwy do ognia dolało publiczne deprecjonowanie przez Marię sukcesów Teatru Wielkiego podczas triumfalnego stagione w Messynie, a potem otwarta wrogość w latach mojej dyrekcji warszawskiej i okresie, gdy na kilkanaście lat zastąpiłem ją w kierowaniu Festiwalem Moniuszkowskim w Kudowie.

Maria Fołtyn była powodem naszego bolesnego konfliktu z Bogusiem, trwającego aż 16 lat. Adam Czopek wśród niezliczonych przykładów szaleństw, nielojalności i perfidii tej barwnej postaci, przytacza taką oto niegdysiejszą moją wypowiedź: „Maria Fołtyn twierdzi, że wykarmiła nas własną piersią. To trochę prawda, ale pokąsała też nieźle”. Autor książki te cechy osobowości swej bohaterki określa podtytułem „Niełatwy charakterek”. Oj! niełatwy, niełatwy…

Dobrze, że powstała ta książka. Uwypukla ona całościowy dorobek Marii Fołtyn, przesadzając nieco z za krótką karierą śpiewaczą, eksponując spore dokonania reżyserskie, a przede wszystkim niezaprzeczalne wysiłki w promowaniu Stanisława Moniuszki.

Ponieważ na młodych muzykologów nie ma co liczyć, nieśmiało proponuję hipotetyczną listę autorów przyszłych książek o Stefanii Woytowicz (Jacek Marczyński), Halinie Łukomskiej (Wiktor Bregy), Antoninie Kaweckiej (Janina Tatarska), Krystynie Szczepańskiej (Dorota Szwarcman), Bogdanie Paprockim (Adam Zdunikowski) Andrzeju Hiolskim (Kaja Kamińska), Antonim Majaku (Kazimierz Kowalski), Natalii Stokowackiej (Wiesława Konopelska), Hanny Rumowskiej (Ewa Solińska), Jadwidze Pietraszkiewicz (Michał Lenarciński), Teresie May-Czyżowskiej (Małgorzata Karbowiak).

Niechby tylko zajęło się tym któreś prestiżowe wydawnictwo, inicjatywę tę finansowo wsparło Ministerstwo Kultury, proponowani autorzy zgodzili się zabrać  do pracy, a byłaby szansa choćby częściowo zlikwidować lukę w wokalnej przeszłości naszego dziedzictwa narodowego.

                                                                                   Sławomir Pietras