Krakowski operowy cud mniemany

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 12, grudzień 2016 08:07

Pietras Sławomir

Ozdobą spektaklu Jerzego Stuhra był dr Malatesta wykreowany przez Mariusza Kwietnia. Jest on najlepszym od lat wykonawcą tej roli na całym świecie, co potwierdza komercyjne nagranie z Metropolitan Opera, dostępne w najlepszych magazynach muzycznych. W partii tytułowej nie ustępował mu Grzegorz Szostak, bas wykształcony przez Alicję Dankowską z interesującym głosem i fenomenalnym talentem aktorskim. Ich duet (też ogrodowy) trzeba było bisować, do czego zmusiła solistów rozentuzjazmowana publiczność. Ernesta, jedną z najtrudniejszych wokalnie partii tenorowych wykonał Andrzej Lampert głosem pięknym, swobodną techniką, naturalnym aktorstwem i urodą filmowego amanta. Czego więcej chcieć ? Noriną była rozpoczynająca właśnie europejską karierę australijska śpiewaczka Aleksandra Flood. Podobała się imponując wirtuozowską koloraturą, aparycją, wdziękiem i wszystkim, czym można uwieść zarówno młodzieńca jak i starca.

W drukowanym programie Mariusz Kwiecień opublikował świetny, dowcipny i barwny felieton. Że też on i na to umie znaleźć czas, poświęcony sztuce operowej swego rodzinnego miasta. Teraz już wiem, czym zajmie się po – oby jak  najdłuższej – światowej karierze operowej. Chętnie odstąpię mu, ku uciesze moich licznych wrogów, swoje miejsce w Angorze.

Jeszcze kilka słów o dyrygującym spektaklem Tomaszu Tokarczyku. To prawdziwy skarb Opery Krakowskiej. Na bankiecie powiedziałem mu, że we śnie przyszedł do mnie stary Donizetti z podziękowaniami za tak wspaniałego polskiego dyrygenta operowego. Nie należy zapominać – odparł młody Maestro – że on pod koniec życia zwariował.

Tak z grubsza rzecz biorąc wyglądał krakowski operowy cud mniemny w teatrze, którym pewną ręką kieruje – oby jak najdłużej – Bogusław Nowak.

                                                                           Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »