Córka – niestety – Źle Strzeżona

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 25, maj 2026 06:37

Pietras Sławomir

Pamiętam moje zdziwienie i zaniepokojenie, kiedy opowiedziano mi, co wyrabiała Wycichowska na Komisji Konkursowej forsując kandydaturę Pasińskiej. Aż tu wkrótce potem zamiast uległości i rzekomej wierności tradycji, samodzielne decyzje kadrowe, niekonsultowanie czegokolwiek, „urwał się nasz kontakt, a dokumenty, które pozostawiłam do Twojej dyspozycji oraz moje rzeczy znalazły się wystawione w pudłach na korytarzu teatru” czytamy w tym głupawym liście otwartym.

Jest on rodzajem załącznika do akcji protestacyjnej kilku związkowców (PTT zatrudnia czterdziestu kilku pracowników), którzy żądając dymisji Pasińskiej zarzucają jej takie naiwności, jak podnoszenie głosu, używanie brzydkich słów, spóźnianie się na próby, czy zamiar wysłania PTT na występy do Ukrainy, gdzie przecież jest wojna! Na tych kuriozalnych zarzutach i zamęcie wokół Iwony Pasińskiej najszybciej poznał się Marszałek Wielkopolski Marek Woźniak, który stanął po stronie atakowanej dyrektorki i po szczegółowym rozpoznaniu sprawy bez wahania przedłużył jej kontrakt o następną kadencję.

Nieznana mi dotąd solistka, wychowanka Wycichowskiej, co Ewa pracowicie przytacza i dokumentuje swym kończącym się liście otwartym, okazała się po wygraniu konkursu (zresztą głównie za przyczyną Wycichowskiej) osobowością zaskakująco interesującą, kreującą wizję rozwoju PTT nadzwyczaj samodzielną i oryginalną, ale niestety nie mającą nic wspólnego z oczekiwaniami dawnej protektorki. I tu zaczęły się schody. Zjadliwe komentarze, buntowanie artystów, wpływanie na opinię mediów, czyhanie na potknięcia, wreszcie ten bezwstydny list otwarty zakończony następującą propozycją: „Dla własnego spokoju i zachowania godności oraz dobra „naszego” teatru i przede wszystkim osób tam pracujących, podejmij proszę decyzję dla wszystkich najlepszą: miej odwagę przekonać Marszałka i stanąć do konkursu albo zrezygnuj z funkcji dyrektora Polskiego Teatru Tańca”. 

Napisała to osoba rządząca tym Teatrem bez przeszkód i konkursów od kilku dziesięcioleci, a środowisko jednocześnie skomentowało to jako bezrozumną próbę wsadzenia na to stanowisko własnej córki źle strzeżonej, aby zabezpieczyć sobie coraz śmieszniejsze interesy.

Zapewne przykro patrzeć na kariery utalentowanych pociech sąsiednich rodów baletowych. Tańcząc w młodości Córkę źle strzeżoną trudno było przewidzieć, że własna jedynaczka nie zostanie ani jako taką tancerką, tym bardziej choreografem, a tylko opakowaną w najwyższe naukowe tytuły kandydatką na schedę po matce, próbującą przepchnąć ją na to stanowisko tylnymi drzwiami.

Najgorzej wyszła na tym niegdysiejsza faworytka Iwona Pasińska. Umęczona nienawistną kampanią, powalona zawałem serca, złożyła wreszcie dymisję z dramatycznym komentarzem „Odchodzę z PTT, bo chcę żyć!”.

Należałoby teraz oczekiwać, że ktoś stworzy dla Wycichowskiej finałową autobiograficzną kreację baletową, w której z przyjemnością zobaczymy – miejmy nadzieję – po raz ostatni tę wybitną artystkę. 

Proponuję tytuł „Po trupach!” 

                                                                                   Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »