Moja rada brzmiałaby: Maria Magdalena!

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 16, luty 2026 06:37

Pietras Sławomir

Może cała plejada obecnych reżyserów operowych zamiast znęcać się nad klasyką liryczną, „poprawiając” ją, przerabiając, uwspółcześniając, a zdaniem krytyki i publiczności – psując! – zajmie się stwarzaniem autorskich koncepcji wielkich postaci np. Antyku, Biblii, a nawet Ewangelii. Pole do takiego działania jest ogromne. Zwłaszcza, że tematów antycznych dostrzeganych w obecnym repertuarze operowym i baletowym jest doprawdy niewiele (Spartakus, Medea, Orfeusz i Eurydyka, Trojanie), biblijnych: (Samson i Dalila, Mojżesz i Aron, Mojżesz w Egipcie, Królowa Saba, Syn Marnotrawny) i wziętych z tematów ewangelicznych (Salome Ryszarda Straussa, Tragedyja, czyli rzecz o Janie i Herodzie Romualda Twardowskiego, Kuszenie na pustyni Benjamina Brittena, Herodiada Julesa Masseneta, który – byłbym zapomniał – skomponował niegrane nigdzie dzieło o Marii Magdalenie, ale bardziej w formie oratoryjnej.

Szkoda, że konstruując aktualne repertuary polskich scen operowych zapomnieliśmy o tym pięknym temacie. Piszę o tym w nadziei, że wkrótce posypią się w moim kierunku zapytania o wskazówki i materiały dotyczące Marii Magdaleny… „Jednej z najbardziej kontrowersyjnych, a przez to intrygujących postaci Pisma Świętego”, o czym pisze w swej książce Paweł Filip Nowakowski.

Dla obecnych i przyszłych reżyserów operowych literackie kreowanie jednej z najbardziej rozpoznawalnych świętych Kościoła, a następnie przekładanie jej losów na język działania muzycznego i scenicznego, jest prostą drogą do szukania wyjścia z impasu tematycznego współczesnej, jakże niemrawej twórczości operowej.

Czynności tej mogliby się poświęcić kompozytorzy, osobiście konstruując libretta swych późniejszych dzieł muzycznych.

Przed kilkunastu laty, podczas uroczystej kolacji na cześć Wojciecha Kilara, wydanej przez jak zawsze gościnnego ks. kanonika Jarosława Wolskiego na festiwalu „Ave Maryja” w mojej rodzinnej Czeladzi, odważyłem się „zaatakować” uwielbianego przeze mnie kompozytora Wojciecha Kilara za nieskomponowanie jak dotąd żadnej opery. Ten – broniąc się spytał – co mu radzę, jakim tematem mógłby się zająć. Zaskoczony zacząłem plątać się wokół twórczości Nikołaja Leskowa. Nawet podesłałem mu którąś z jego książek…

Wkrótce Wojciech Kilar zszedł z tego świata, co jest niewybaczalną pomyłką Pana Boga. Gdyby jednak Stwórca wstrzymał się z tym wyrokiem, moja rada brzmiałaby: Maria Magdalena!

                                                                      Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »