Juniorzy Polskiego Baletu Narodowego

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 23, grudzień 2024 06:56

Pietras Sławomir

Tak więc warszawska młodzież baletowa znalazła się w dobrych rękach. Podczas oglądanego przeze mnie Wieczoru Baletowego w Mazurkasie w niedzielę 8 grudnia zaprezentowano choreografię Dawida Trzensimiecha Fantazja polska, skomponowaną do pierwszej części koncertu e-moll Chopina. Oparta na technice tańca klasycznego pozwoliła wykonawcom wykazać się niemałym już poziomem pracy na scenie, zarówno w popisach solowych, partnerowaniu jak i układach zbiorowych. Przy okazji Dawid udowodnił swe umiejętności w rozwiązywaniu problemów ruchowych, nasycając układ choreograficzny muzykalnością, której towarzyszyły trafne pomysły sceniczne.

Włoski choreograf Valentino Zucchetti związany aktualnie z Royal Balet stworzył specjalnie na zamówienie Polskiego Baletu Narodowego obraz Podróż w głąb do muzyki allegra i finału koncertu fortepianowego g-moll naszego Juliusza Zarębskiego. Ta kompozycja choreograficzna również zdobyła moje uznanie zwłaszcza, że młodzi wykonawcy tańczyli ją, nie kryjąc zadowolenia i satysfakcji.

Następnym punktem programu był słynny Umierający łabędź Saint-Saënsa w pierwotnej choreografii Michała Fokina, stworzonej specjalnie dla Anny Pawłowej. Zatańczyła go prawie na tym samym poziomie absolwentka warszawskiej Szkoły Baletowej Aleksandra Pastuszka. Może tylko odesłałbym do poprawki pracę rąk, w której trudno dorównać genialnej Pawłowej.

Finałową choreografią Blask Kristófa Szabó mam pewien problem więc, oddam mu głos: „Głównym motywem mojej choreografii jest światło albo blask, który może ono dawać i którego pragniemy. Pozostawiam jednak widzowi szerokie pole do interpretacji. Punktem wyjścia do powstania tej pracy była świadomość tego co zazwyczaj młodym tancerzom sprawia najwięcej trudności i w czym ja mógłbym im pomóc, tak aby było to jak najbardziej korzystne dla ich rozpoczynającej się kariery. Dlatego stworzyliśmy choreografię opartą na organicznym wzajemnym partnerowaniu całej grupy, zadaniach aktorskich oraz pracy z rekwizytem, wymagającym kostiumem i nieoczywistym rytmem”. 

Rozumiem, że ten na pół węgierski solista chciał dostosować swe myśli twórcze do potrzeb rozwijających się właśnie talentów. Muszę jednak zobaczyć to jeszcze raz… A następne produkcje PBN Junior o najmniej kilka razy, najlepiej na gościnnych występach w różnych miastach Polski.

                                                                                     Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »