Baletowe objawienie w Żarkach

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, listopad 2023 07:17

Pietras Sławomir

To niewielkie miasto na granicy Zagłębia i Małopolski, na skraju Jury Krakowsko-Częstochowskiej. W swej bogatej, kilkusetletniej historii odnotowało wzruszający, chwalebny epizod. Za udział w Powstaniu Styczniowym na całe lata utraciło prawa miejskie.

Kiedyś, na pierwszej powakacyjnej lekcji historii tańca w poznańskiej Szkole Baletowej zauważyłem, że w klasie przedmaturalnej zasiada zbyt wielu uczniów. Czy ktoś przybył? – zapytałem. Tak, nazywam się Łukasz Zasik i przyszedłem z Bytomia – oświadczył zgrabny blondas, podnosząc się z ławki na końcu klasy. A skąd pochodzisz? – Z małej miejscowości spod Częstochowy – pan dyrektor nie będzie wiedział – nazywa się Przybynów. Jak to nie? Przybynów leży między Porajem a Żarkami w powiecie Myszkowskim – popisałem się znajomością geografii, bo sam pochodzę z Zagłębia i w dzieciństwie często spędzałem wakacje na letnisku w Żarkach.

Dalsze losy mojego ucznia – krajana wiodły przez Teatr Muzyczny i Teatr Wielki w Poznaniu, następnie Teatr Wielki w Warszawie, gdzie zatańczył tytułowego Harnasia w balecie Karola Szymanowskiego, a potem kilka sezonów solistycznych w Narodowym Balecie Meksyku. Po powrocie i ukończeniu Akademii Wychowania Fizycznego wrócił w strony rodzinne i zamiast kontynuować karierę tancerza zorganizował Ognisko Baletowe w Żarkach, które obecnie kształci 120 młodych adeptów tej sztuki.

Bezpośrednim powodem mojej wizyty w Żarkach był przyjazd z Meksyku wybitnego polskiego artysty baletu Dariusza Blajera, który będąc choreografem i dyrektorem Compania National de Danza kiedyś angażował Zasika, a teraz – z okazji pobytu w Polsce – postanowił przekonać się, co wart jest jego niegdysiejszy solista, tym razem w charakterze pedagoga, choreografa i kierownika prywatnej placówki baletowej.

To co zobaczyliśmy na spektaklu baletu Dziewczynka z zapałkami według słynnej bajki Hansa Chrystiana Andersena w Żareckim Domu Kultury, wzorowo prowadzonym przez Magdalenę Brzegowską, przeszło wszelkie oczekiwania. Zarówno inscenizacja, choreografia, dobór muzyki oraz produkcja kostiumów jest dziełem naszego Łukasza Zasika. Na scenie oglądaliśmy ponad 40 tancerek w różnym, wszak jeszcze szkolnym wieku. Wśród nich kilkunastoletniego utalentowanego tancerza Mikołaja Kitę, oraz równie dobrze tańczące solistki Elizę Męcik (tytułowa), Ninę Taranek (Mama), Oliwię Szmal (Śmierć) i Arinę Pluta (Babcia).

• « poprz.
• nast. »