Piotr Beczała z piórem w ręku

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 27, luty 2023 07:22

Pietras Sławomir

Beczała ujawnia natomiast nazwisko swego pedagoga i korepetytora, z którym za granicą współpracuje od lat dwudziestu w atmosferze pełnej akceptacji i zaufania. Jest to pochodzący z Teksasu Dal Fundling, profesor salzburskiego Mozarteum, pedagog surowy i wymagający, w sprawach wokalnych wybitny teoretyk, bo sam nigdy nie śpiewał (można i tak!), a to Piotrowi Beczale – jak twierdzi – najbardziej odpowiadało.

U tego artysty zawsze imponował mi respekt do szeroko pojętej operowej tradycji. Dystans do konceptów i wymysłów teraźniejszych reżyserów, co nazywa w książce mianem „teatru reżyserskiego”. Mimo, że zdarzało mu się padać ofiarą takich zabiegów (np. w Traviacie w La Scali), przejawił szczególną tolerancję dla niszczycielskich poczynań Mariusza Trelińskiego w niedawnej inscenizacją wiedeńskiej Halki: „…przeniósł akcję w czasy komunistycznej Polski lat siedemdziesiątych; miejscem wydarzenia był hotel. W ten sposób stworzył z jednej strony odniesienie do Polski, a z drugiej wyniósł ją na pewną międzynarodową metapłaszczyznę… Przepełniała mnie autentyczna radość, że dałem impuls do tego, że nazwisko Moniuszki stało się znane także poza Polską”. 

Z szacunku do osoby i respektu dla światowego dorobku naszego wielkiego śpiewaka, nie będę tutaj polemizował z tym wiedeńskim moniuszkowskim skandalem, przy którym wolałbym, aby nazwiska Piotra Beczały po prostu nie było.

Imponująco brzmi na końcu książki wykaz ról. Jest ich aż 47. A przecież ta rozpędzona kariera prędko się nie skończy. Dla przykładu: Łucja z Lammermoor (Monachium, Nowy Jork, Zurych, Warszawa, Tokio, Hamburg, San Francisco, Wiedeń), Faust (Barcelona, Chicago, Nowy Jork, Paryż, Zurych, Londyn, Salzburg, Wiedeń), Werther (Monachium, Barcelona, Linz, Frankfurt, Paryż, Zurych, Salzburg), Czarodziejski flet (Berlin, Linz, Paryż, Salzburg, San Francisco), Cyganeria – rekord w roli Rudolfa – (Nagoya, Monachium, Amsterdam, Berlin, Torre del Lago, Nowy Jork, Tokio, Paryż, Zurych, Londyn, Salzburg, Berlin, Mediolan, San Francisco, Wiedeń), Eugeniusz Oniegin (Amsterdam, Linz, Nowy Jork, Paryż, Zurych, Londyn, Hamburg, San Francisco), Traviata (Monachium, Berlin, Linz, Zurych, Londyn, Mediolan, Wiedeń), Rigoletto (Monachium, Paryż, Zurych, Londyn, Mediolan, Nowy Jork, Wiedeń)…

Mam wymieniać dalej? Niestety kończy się miejsce na felieton. Proszę koniecznie przeczytać tę niezwykłą książkę. 

                                                                    Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »