„Gustaw“ dla Antoniny Kaweckiej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 26, wrzesień 2022 07:18

Pietras Sławomir

Mimo, że była rodowitą warszawianką nigdy nie opuściła Gmachu pod Pegazem, śpiewając w Teatrze Wielkim w Poznaniu blisko 40 sezonów. W całym tym okresie przejawiała niezwykłą aktywność artystyczną, występując na wszystkich scenach operowych i filharmoniach dokonując licznych nagrań i odbywając częste tournée do takich krajów jak Czechosłowacja, Związek Radziecki, Chiny, NRD, NRF, Włochy, Węgry, Rumunia, Jugosławia i Stany Zjednoczone (Aida w Nowojorskiej City Center Opera oraz nagranie pieśni Chopina, Moniuszki i Szymanowskiego).

Na początku lat siedemdziesiątych rektor Stefan Stuligrosz namówił ją na stworzenie własnej klasy śpiewu w ówczesnej PWSM. Wyszły z niej tak świetnie wykształcone głosy, jak Barbara Mądra, Wojciech Drabowicz, Elżbieta Ardam, Marek Torzewski, Paweł Antkowiak, Danuta Trudnowska, Krystyna Szydłowska, Jolanta Bajon-Szumańska, Krzysztof Klorek, Paweł Czekała i wielu, wielu innych. Natomiast Profesorka często przyjmowała zaproszenia do jury krajowych i zagranicznych konkursów wokalnych. Znajdowała również czas na działalność w Poznańskim Oddziale ZASP-u. Zawsze ściśle związana ze swym środowiskiem, używając dla wspólnego dobra własnej pozycji i posiadanego autorytetu. Pamiętam, jak w latach siedemdziesiątych towarzyszyła Gustawowi Holoubkowi, wówczas prezesowi ZASP-u podczas wizyty w Poznaniu. Wielki aktor adorując wielką śpiewaczkę nie mógł wtedy przypuszczać, że pół wieku później ówczesna gwiazda opery polskiej, zresztą jego rówieśniczka (1923), pośmiertnie będzie aspirować za naszym pośrednictwem do nagrody „Gustaw”, co dodatkowo upamiętni ich obojga.

Za życia Antonina Kawecka odebrała wiele nagród, hołdów, zaszczytów i odznaczeń. Po śmierci Poznań, któremu całe życie była wierna ofiarował jej Aleję Zasłużonych, tablicę pamiątkową na domu w którym mieszkała (ul. Liebelta 1), Skwer jej imienia obok Teatru Wielkiego, Fundację promującą młode talenty, a kompozytor Jan Pogany skomponował Requiem a-mol poświęcone jej pamięci. 

Przyznanie nagrody „Gustaw” Antoninie Kaweckiej wzbogaci grono laureatów tego prestiżowego odznaczenia, do głębi usatysfakcjonuje muzyczny Poznań, wzbudzi wdzięczność polskiego środowiska operowego oraz spełni marzenie takich postaci, jak wspaniała aktorka Emilia Krakowska, których jest coraz mniej i coś trzeba z tym zrobić. 

                                                                       Sławomir Pietras

• « poprz.
• nast. »