Przegląd nowości

„Traviata“ haute couture

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 30, czerwiec 2022 11:46

Paparazzim jawi się też w następnym akcie posłaniec przekazujący Alfredowi wiadomość od ukochanej, podejmującej decyzję o rozstaniu z nim. Odtwarzający parę protagonistów posiadają podobne warunki wokalne. Ich głosy najszlachetniej brzmią w średnicy. Gdy Rusłana Kowal wspina się ku górnym dźwiękom, pojawia się wibrato, nieobecne zaś przy ich intonacji w dynamice mezzoforte.

W przypadku Andrzeja Lamperta na pograniczu oktaw raz i dwukreślnej daje znać o sobie fizjologiczna bariera, sprawiająca, że ich artykulacja sprawia wrażenie przeciwnej naturze jego głosu. Stąd w duecie Un dì felice, eterea z pierwszego aktu artysta i słusznie sięgnął po falset, a w cabaletcie Or vanne - andrò a Parigi w drugim zamiast wspiąć się do „c“, zszedł w dół.

Atoli jego tenor ogólnie okrzepł, stąd pięknie zabrzmiała w jego interpretacji kawatyna De' miei bollenti spiriti, mimo że reżyser każe mu przez cały czas jej trwania przemieszczać się po wspomnianym wybiegu. W pierwszym akcie natomiast w prezerwach pomiędzy śpiewem pogryza kanapkę lub żuje gumę. Wejście George'a Germonta było zrazu rozczarowujące, zwłaszcza że pierwotnie zapowiedziany był w tej partii Stanisław Kufluk. Adam Woźniak jest artystą doświadczonym, a więc w dalszym ciągu okazał się wrażliwym partnerem Kowal w ich duecie Pura siccome un angelo, w którym śpiewaczka szczególnie ujmowała w ustępach śpiewanych mezza voce. Dużą urodą wyróżniały się także jej kantyleny w scenie zespołowej z drugiego aktu. W ogóle imponująco zabrzmiało zamykające go concertato.

• « poprz.
• nast. »