Przegląd nowości

„Rigoletto” Verdiego w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: środa, 09, marzec 2022 18:17

Po tym jak Hrabia Monterone rzuca klątwę na okrutnie z niego drwiącego Rigoletta, ukazuje się usytuowane na piętrze domostwo tego błazna, położone pośrodku spowitej mgłą sceny. W epizodzie porwania Gildy przez Hrabiego Ceprano i spiskujących z nim dworaków, owa skromna chatka jest przesuwana w kierunku zaciemnionej głębi sceny. Wyjątkowo realistycznie jest też ukazana oberża płatnego zabójcy Sparafucile i jego siostry Maddaleny.

Największe wrażenie wywiera scena finałowa, kiedy Rigoletto wraca po worek, w którym jakoby ma się znajdować trup Księcia Mantui, ale zamiast niego kryje zwłoki Gildy. Otóż Rigoletto wyjmuje z worka czerwoną, symbolizującą przelaną krew tkaninę, podczas gdy w tym samym momencie zza kulis wychodzi jakby będący wytworem halucynacji duch jego córki. Symboliczny wymiar mają też zaprojektowane przez Marco Piemontese kostiumy. Na przykład czerwone plamy na sukni Gildy jednoznacznie świadczą o celu, w jakim ta mloda dziewczyna została porwana przez Księcia.

Strój Sparafucile nadaje mu wygląd wampira, a ekstrawaganckie odzienie Maddaleny przyczynia się do intrygującego kreślenia psychologicznego portretu tej protagonistki. Pozostałe postaci, głównie chórzyści, noszą szare stroje, nawiązujące do utrzymanej w stylu gotyckim mody, co z kolei z pewnością nie pozostaje bez związku z filmowymi doświadczeniami amerykańskiego reżysera. Te wszystkie elementy, w połączeniu z niezwykle starannie ustawioną grą aktorską, przyczyniają się do celnego i atrakcyjnego charakteryzowania każdego z bohaterów, a także zajmującego prowadzenia narracji scenicznej.

• « poprz.
• nast. »