Przegląd nowości

„La Sonnambula” Belliniego w Opéra Grand Avignon

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 01, marzec 2022 19:11

Ten zabieg może nawiązywać do praktyki stosowanej nieraz wobec dopuszczających się nielojalnych czynów dziewcząt. Ciekawe, że w pozornie szczęśliwym finale Elvino zdobi czoło tytułowej bohaterki wiankiem, w którym kwiaty zostają zastąpione cierniami, jakby sugerującymi prawdopodobne cierpienia dziewczyny w przyszłości. Wracając jeszcze do strojów, warto podkreślić, że Francesca Lattuada nadaje Hrabiemu Rodolfo wygląd dziwacznego i wyposażonego w ekstrawagancką parę skrzydeł archanioła w różowych spodniach i srebrnej zbroi.

Pojawiająca się obok niego Lisa nosi długą i utrzymaną w szkarłatnej tonacji suknię, z wyraźnie służącym uwodzeniu rozcięciem na plecach. Natomiast Teresa jest tutaj ukazana jako matrona o okrągłych kształtach, która zresztą podobnie jak Amina nosi białą suknię panny młodej, tak jakby utożsamiała się ze szczęściem swojej podopiecznej. Owe niebanalnie zaprojektowane i w pewnym sensie zastępujące dekoracje stroje odgrywają – podobnie jak precyzyjnie ustawiona gra aktorska - ważną rolę w budowaniu dramaturgii całej realizacji.

W tym kontekście brak jakichkolwiek odniesień do szwajcarskich realiów opowiadanej w libretcie historii przestaje już mieć najmniejsze znaczenie. Na zakończenie dużo dobrego trzeba jeszcze powiedzieć o młodej włoskiej dyrygentce Beatrice Venezi, pod której dynamiczną, czujną i elastyczną batutą Orchestre National Avignon-Provence porywa lekką i wyrafinowaną grą, selektywnym i zróżnicowanym brzmieniem oraz podskórnym pulsem, stale utrzymującym uwagę publiczności w niesłabnącym napięciu. 

                                                                              Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »