Przegląd nowości

Rameau to nie ramol

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 29, listopad 2021 20:59

Wszystko, imponujący ogrom sfery niebieskiej, oglądamy nie tylko na malutkiej scenie Warszawskiej Opery Kameralnej, ale w całej kubaturze teatralnej, dzięki świetnie przygotowanym projekcjom firmowanym przez Giardino Artlab22 Milan. Zwykle traktuję teatralne wideo-instalacje z dużą dozą krytycyzmu, przeważnie jako wynik bezsensownej mody.

Tym razem jednak to, co pada z rzutników, stało się bodajże istotą spektaklu, stworzyło odrębne uniwersum. A muzyka korzystająca ze skromnych środków instrumentalnych baroku tylko towarzyszy zmaganiu się potężnych mocy. Demiurgiem kierującym wszystkimi siłami jest reżyserka i choreografka Deda Cristina Colonna oraz wspomagający ją przygotowaniem scenografii, kostiumów, użyciem mediów i światła Francesco Vitali.

Tej parze udaje się połączyć techniki wywodzące się z praktyki historycznie poinformowanej z oczarowującymi widzów nowoczesnymi rozwiązaniami scenicznymi, nawiązującymi do dramatów i innych form obecnych we współczesnym teatrze. Trudno to wszystko opisywać, trzeba obejrzeć na własne oczy. Wersja opery Rameau jest najwyraźniej skrócona, zaadaptowana do potrzeb i wytrzymałości współczesnego widza, zresztą poetyckie strofy libretta nawet po tej obróbce nie są szczególnie żywiołowe i konkretne. Najwięcej dramatyzmu wynika z akcji ruchowych i wokalnych chóru Opery Kameralnej przygotowanego przez Krzysztofa Kusiel-Moroza, szybko przemieszczającego się, mocno gestykulującego.

• « poprz.
• nast. »