Przegląd nowości

Z batutą, solistami i z humorem

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 23, sierpień 2021 15:16

Dla dopełnienia humorystycznej wymowy wieczoru pojawił się na zakończenie utwór znów żartobliwy – Uczeń czarnoksiężnika Paula Dukasa. Tym razem nie było pantomimy tłumaczącej historię zilustrowanej po mistrzowsku dźwiękami. Można się co najwyżej odwołać do rysunkowej interpretacji tego poematu symfonicznego pochodzącej z wytwórni Disney'a. Drugie podejście do koncertu z batutą i z humorem rozpoczęło się, gdy na estradę już wypełnioną przez (OH!) Orkiestrę Historyczną Martyny Pastuszki, wszedł bas-baryton Tomasz Konieczny. Przepisowo spóźniony, z walizką i telefonem komórkowym przy uchu, aby wystąpić w roli dyrygenta i to jeszcze śpiewającego w jednoaktówce Cimarosy Il maestro di cappella.

To był znakomity teatr, bo też Konieczny ma talent porównywalny z Bernardem Ładyszem, który niegdyś zasłynął z wykonywania tego utworu. Konieczny nie naśladował Ładysza, miał własny pomysł na wykonawstwo, wyciągnął nawet króciutką białą batutę i zdecydowanie odebrał prowadzenie orkiestry Martynie spychając ją do roli pierwszej skrzypaczki.

Również po przerwie zaproszony z Belgii dyrygent Dirk Vermeullen nie pozwolił podyrygować szefowej zespołu. A co gorsza nie miał nawet ze sobą batuty. Składową humorystyczną dopełniał w Symfonii Karola Lipińskiego oboista (OH!) Orkiestry. Próbę rozbawienia publiczności wykonała jednak na samym początku Martyna Pastuszka prowadząc swój zespół w Symfonii Pożegnalnej Haydna, z zapisanymi w partyturze ucieczkami poszczególnych członków orkiestry. Próba się nie udała. Muzycy uciekli, ale nie podali żadnego powodu, zmarnowali okazję. Np. wiolonczelista miał na nogach jaskrawe czerwone skarpetki, co mógł wykorzystać w czasie opuszczania sali, tym bardziej, że wyszedł jednak jako jeden z ostatnich. Humor, jakże potrzebny, to jednak trudna sprawa.

                                                                         Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »