

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościAdelina Bolska – wielkość zupełnie zapomniana
Strona 7 z 9
– „Głos ma duży, dźwięczny, w średnicy brzmiący najlepiej, gdy nuty najwyższe wychodzą nieswobodnie, trochę sucho, czyli ich emissyę i oparcie należałoby zmienić, podatniejszym wogole uczynić głos do modelowania koloraturę zaś – dźwięczniejszą – przez zużywanie na nią tchu w ilości mniejszej.” – napisał po jej występie recenzent „Echa Muzycznego, Teatralnego i Artystycznego” (1898 nr 18).
„… Tam jednak, gdzie artyzm wyraża stan duszy człowieka, znamionuje istotę żywą, myślącą, czującą, działającą, pani Bolska, dzięki wysubtylizowaniu formy i powściągliwości niesłychanej w użyciu środków, była ponad poziomem sztuki, zaszczepionej przygodnie w Warszawie”. – stwierdził Antoni Sygietyński w „Kurierze Warszawskim” z 10 kwietnia 1898 roku. Drugi raz pojawiła się w Warszawie w marcu 1903 roku, ale tym razem wystąpiła tylko w Filharmonii. Jednak od maja 1905 roku do stycznia 1906 była w Teatrze Wielkim w Warszawie częstym gościem, oklaskiwano ją wówczas jako Małgorzatę w Fauście, Violettę w Traviacie, Julię w Romeo i Juliio raz Halkę, Partię Moniuszkowskiej heroiny zaśpiewała 10 kwietnia 1905 roku w 600 przedstawieniu Halki na scenie Teatru Wielkiego w Warszawie. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||