

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowościWiosna po francusku
Strona 2 z 2
Jej kreacja aktorska przywodziła na myśl występy takich gwiazd jak Anna Netrebko, która na jednym z tzw. Promsów w sposób zachwycający zaśpiewała i zagrała aktorsko cykl pieśni Musorgskiego W izbie dziecięcej, czym oczarowała nic nie rozumiejących Anglików. Coś z tamtego przeżycia znalazło się i w recitalu Ewy Olszewskiej.
Strofy groźne i dramatyczne było widać jak na dłoni, zaś w części złożonej z muzyki francuskiej mogliśmy obserwować ilustrację wizualno-ruchową, będącą prawdziwym „kluczem do poezji”, co zresztą było oficjalną nazwą tego recitalu. Aktorka Olszewska swoim wyćwiczonym ciałem wykonała np. przepisowy skłon do ziemi by z głową do dołu rozpocząć utwór Erika Satie La Statue de bronze (Posąg z brązu), a później w innych dadaistycznych obrazkach tego kompozytora jak Aria szczura, Amerykańska żaba, Aria poety czy Pieśń kota deformować swą ładną twarz nie do poznania.
Jeśli chodzi o walory głosowe Ewy Olszewskiej to doskonale sobie radzi ze wszystkimi charakterystycznymi frazami, duże skoki melodyczne bierze swobodnie i bezbłędnie intonacyjnie. Słabiej wychodzą jej tony forte, bo w dramatycznych i długich frazach w głosie pojawia się wrażenie nadmiernego wysiłku, a nawet lekkiego pęknięcia. Na szczęście cała druga część recitalu wolna była już od tych drobnych niedostatków, być może wynikało to z lepszego rozśpiewania i rozgrzania głosu, którym dysponuje ta utalentowana śpiewaczka. W jej wykonaniu słuchanie i oglądanie recitali pieśniarskich to prawdziwa przyjemność. Czekamy na następne kreacje.
Joanna Tumiłowicz |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||