Przegląd nowości

Czytanie poetyckiej prozy Krasińskiego

Szczegóły

Opublikowano: środa, 23, grudzień 2020 16:46

Podzielenie dramatu na rozdziały z odrębnymi tytułami to już raczej zabieg czysto porządkujący i pedagogiczny, zakładając, że czytaniu przysłuchiwała się młodzież. Silne piętno odcisnął natomiast Pankracy, przywódca buntu przeciw elitom. Jacek Król całym sobą, choć widoczny był zaledwie jego pół-portret, reprezentował arogancję wodzostwa z elementami pychy i tłumionej pogardy. Szydził, wymachiwał palcem i tonem przygany podawał swoje nieodwołalne decyzje. Zasugerował też w sposób kulturalny swój koniec pochylając głowę poza pole kamerki. Szkoda, że tak mało mieli tu do powiedzenia i zagrania demoniczny Mefisto – Karol Wróblewski, czy jego atrakcyjna pomocnica Ewelina Nowosielska.

Marcin Franc nie przypominał niestety fundamentalistycznego rewolucjonisty Leonarda, a wystraszonego studenta. W normie natomiast utrzymała się opiekunka chorych i żona lekarza Anna Ułas, czy też wykorzystywany przez buntowników jako posłaniec Przechrzta – Bartłomiej Nowosielski. Jeden z panów spoglądających w kamerkę w ogóle się nie odezwał, co oznacza, że był to reżyser, albo Bóg, co na jedno wychodzi. Trzeba tu dodać, że w tle leciała muzyka przygotowana przez znanego kompozytora Jacka Grudnia, związanego od lat ze Studiem Eksperymentalnym Polskiego Radia. Nie miała ona żadnego ilustracyjnego charakteru, tworzyła tylko bezpostaciowe tło, i zawierała rozmaite ścieżki dźwiękowe: trochę elektroniki, nerwowe akordy fortepianu, ale też fragment arcydzieła – jednej z Suit wiolonczelowych Jana Sebastiana Bacha. W sumie doświadczenie z czytaniem dramatu przez grupę aktorów było ciekawe i kształcące.

                                                                                 Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »