Przegląd nowości

Monodram operowy po demolce

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 13, listopad 2020 09:57

Reżyser Michał Znaniecki, autor całej inscenizacji, scenografii, multimediów i reżyserii świateł, oczywiście nie mógł być głuchy na to, co się dzieje wokół i umieścił Joannę Woś na szpitalnym łóżku. Zobaczyliśmy ją podłączoną do aparatury medycznej. Pielęgniarka (statystka) dyżurująca w pomieszczeniu obok izolatki monitoruje stan pacjentki na tablicy ze wskaźnikami. Bohaterka nazwana przez kompozytora Ona (Elle) najpierw leży w łóżku i rozmawia przez telefon w takiej pozycji, potem wstaje, zrywa łączące ją z aparaturą przewody i wychodzi (realnie lub tylko w swej chorej wyobraźni) do innych pomieszczeń.

Także dyżurna pielęgniarka odwiedzona przez jakiegoś mężczyznę (czyżby niewiernego kochanka Onej?) traci kontrolę nad pacjentką, tańczy, zajmuje się gościem. Bohaterka nadal dyskutuje z niewiernym mężczyzną, błaga, prosi, zapewnia itd. Joanna Woś wykonuje całą rolę w sposób niewiarygodnie swobodny aktorsko i wokalnie.

Jest wciąż ubrana w szpitalną koszulę, na którą co jakiś czas narzuca płaszcz. Wreszcie w jej otoczeniu dostrzegamy manekiny, coś jakby pozbawione życia postacie kobiety, mężczyzny. Ona znajduje na podłodze stertę telefonów komórkowych (to już scena oniryczna), wybiera jeden z nich i nadal łączy się ze swym kochankiem, a potem wraca na szpitalne łóżko i... Tutaj przedstawienie zostało brutalnie przerwane. Z opisu spektaklu domyślamy się, że dramat kończy się tragicznie. A może TVP 3 Łódź chciała nam tylko oszczędzić smutnych widoków w czasie pandemii? Ale zamiast happy endu zafundowała nam jednak straszny niesmak.

                                                                               Joanna Tumiłowicz

• « poprz.
• nast. »