Przegląd nowości

„Cyganeria” w Opéra Royal de Wallonie – Liège

Szczegóły

Opublikowano: środa, 30, wrzesień 2020 08:22

Doskonale brzmi dziecięcy zespół rzeczonej placówki, śpiewający ze względów sanitarnych za kulisami, który publiczność nagradza gorącymi oklaskami po zakończeniu pierwszej części spektaklu, kiedy młodzi artyści mają wreszcie możliwość pokazania się na proscenium. Wprowadzone ograniczenia skłoniły dyrygenta Frédérica Chaslina do sięgnięcia po inną niż zazwyczaj wersję partytury, przygotowaną niegdyś przez muzykologa Gerardo Colelle dla Editions Ricordi.

Praca ta została wykonana z myślą o małych teatrach włoskich, mogących przyjąć jedynie orkiestry o ograniczonym składzie, co w obecnych warunkach niespodziewanie okazuje się niezwykle przydatne. Zresztą trzeba też przyznać, ze lżejsza orkiestracja nadaje operze Pucciniego bardziej intymny charakter, a niezmuszanym do forsowania głosu solistom ułatwia subtelniejsze frazowanie i baczniejsze zwrócenie uwagi na drobne szczegóły ich partii.

Z drugiej strony odmienne i emanujące nieco odmienną kolorystyką brzmienie może niejednego słuchacza - przyzwyczajonego do innych wykonań - zaskoczyć. Nie wiadomo zresztą, czy w sytuacji przedłużającego się okresu pandemii takie rozwiązanie nie będzie w miarę możliwości (nie wszystkie opery się takiemu zabiegowi poddadzą) stosowane znacznie częściej. W tym przypadku lżejsza orkiestracja posłużyła dyrygentowi do eksponowania zazwyczaj przytłoczonych masą dźwięków detali i niuansów oraz do nadania całemu wykonaniu niemalże kameralnego brzmienia. Mamy tu zaiste do czynienia z wyjątkowo zajmującym doświadczeniem artystycznym, które publiczność przyjmuje ze spontanicznie manifestowanym entuzjazmem.

                                                                                      Leszek Bernat

• « poprz.
• nast. »