Przegląd nowości

Do wiosny czyli „Walkiria” w Filharmonii Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 02, marzec 2020 16:28

Ciepłym dźwiękiem wyróżniało się solo wiolonczelowe, przywołujące bezpieczeństwo tymczasowego schronienia i zapowiadające fenomen wiosennej odnowy przyrody, a także wejścia klarnetów: tenorowego i basowego. Bo Wagner to nie tylko zgiełk orkiestrowego tutti, ale także ustępy o zgoła kameralnej fakturze.

Gdyby jeszcze intonacja blachy nie była miejscami zaledwie przybliżona, to obcowalibyśmy z wykonaniem znacznie wykraczającym poza poprawność. W zamierzeniu Wagnera poetycki tekst jego własnego autorstwa znajdować miał dopełnienie w muzyce oraz akcji scenicznej, wraz z którymi dopiero stawała się możliwą do uzyskania artystyczna pełnia.

Po części udało się to osiągnąć dzięki symultanicznemu wyświetlaniu tłumaczenia libretta, za sprawą którego można było śledzić przebieg wydarzeń, choć u Wagnera przeważa raczej ich kontemplacja niż rozwój, a także wyciemnieniu audytorium Nowohuckiego Centrum Kultury, stwarzającemu nieodzowny klimat do pobudzenia wyobraźni (to właśnie Wagner po pierwszych próbach Meiningeńczyków w tym względzie wprowadził w swoim teatrze w Bayreuth praktykę wygaszania świateł na widowni w celu stworzenia pełnego złudzenia absolutności świata unaocznionego na scenie).

                                                                                Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »