Przegląd nowości

Do wiosny czyli „Walkiria” w Filharmonii Krakowskiej

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 02, marzec 2020 16:28

Niemiecki tenor jest doświadczonym odtwórcą repertuaru Wagnerowskiego, co słychać w jego śpiewie, w deklamacyjnym prowadzeniu frazy. Artysta unika przy tym forsownej artykulacji i nie nadużywa dynamiki, na co pozwoliło wszakże usytuowanie solistów przed orkiestrą, dzięki czemu nie musieli przedzierać się przez potężne brzmienie zwielokrotnionej przez kompozytora instrumentalnej obsady.

Magdalena Anna Hoffmann jako Zyglinda, bliźniacza siostra młodego herosa, dysponuje przenikliwym sopranem, choć bez zapewniających mu gęstość i nasycenie, a zarazem barwiących go alikwotów. Poza tym u obojga protagonistów pewien niedosyt pozostawiał brak pełnej swobody oraz intonacyjnej pewności w górze skali ich partii.

W pełni wywiązał się ze swego zadania, dzielnie im sekundując, Grzegorz Szostak w niewielkiej, acz istotnej dla dramaturgii dzieła roli Hundinga. Antoni Wit po latach i z innymi solistami po raz wtóry wraz z krakowskimi filharmonikami zmierzył się z pierwszym aktem drugiego ogniwa Wagnerowskiej tetralogii. Precyzją rytmiczną już przy pierwszych taktach burzliwego wstępu (dosłownie odmalowującego nawałnicę, która przygnała Zygmunda, uciekającego przed Hundingiem, do domostwa tegoż) odznaczały się niskie smyczki (wiolonczele i kontrabasy na tle tremolanda altówek).

• « poprz.
• nast. »