Przegląd nowości

Teatr marionetek dla dorosłych – w Kopenhadze (Takkeloftet)

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 24, luty 2020 08:22

Wszystko to ma być napomnieniem o tym, że żyjemy w czasach, kiedy możemy dowolnie modyfikować własne ciało według najprzeróżniejszych pomysłów, w odpowiedzi na wyzwanie dnia dzisiejszego lansujące bezwzględną wolność i brak granic. Rzecz w tym, że nie bardzo wiadomo, do czego to ma prowadzić i nie bardzo wiadomo, o co chodzi. Śpiew – śpiewem, taniec lalek – tańcem lalek, muzyka – muzyką, ale każdy element istnieje jak gdyby z osobna, obok siebie, nie scala się w jedność i nie tylko, że nie stawia pytań, ale też– co oczywiste – nie daje żadnych odpowiedzi. 

Być może chodzi tylko o wizualną fascynację ciałami i przedmiotami. W kontraście do ascetycznej i wręcz „mechanicznej” japońskiej tancerki, występuje tu bardzo pulchna i dorodna śpiewaczka, na dodatek odziana w falbany i szarfy. Punktem kulminacyjnym – a zarazem efektownym zakończeniem przedstawienia – jest moment, kiedy śpiewaczka forsując wysokie dźwięki, zrzuca z siebie te falbany i ukazuje nagi, bardzo wielki biust.

Co oczywiście wywołuje entuzjazm publiczności i rzęsiste oklaski końcowe. Muszę się przyznać, że niestety nudziłam się solidnie, a może nawet – co bardzo nietypowe przy tak głośnej muzyce – i przysnęłam co nieco. Absolutnie nie zrozumiałam, co autorzy chcieli przekazać swej publiczności, rozdane teksty, których oczywiście nie dało się czytać w ciemności, wiec zaglądnęłam do nich po fakcie – niczego nie dookreśliły. W sumie był to katalog pomysłów, niektóre z nich były ciekawe, inne nie – przedstawienie robiło wrażenie nieukończonego i pozbawionego głębszego sensu.

                                                                                 Eva Maria Jensen

• « poprz.
• nast. »