Przegląd nowości

„Don Carlos” w Opéra Royal de Wallonie w Liège

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 08, luty 2020 10:43

Di Pralafera wyszedł też z założenia, iż rzeczona opera jest freskiem historycznym, w którym akcenty patriotyczne przeplatają się nie tylko ze wspomnianymi wątkami miłosnymi, ale także z ideami wolności, antyklerykalizmu, przyjaźni. Dlatego wraz ze swoimi współpracownikami (scenografem Garym McCannem i kostiumologiem Fernandem Ruizem) uznał, że umieszczenie akcji właśnie w kontekście historycznym ułatwi widzom jej właściwy odbiór.

Reżyser nie szuka zatem na siłę ukrytych sensów czy tropów interpretacyjnych, lecz koncentruje się głównie na wiernym ilustrowaniu eksponowanych w libretcie wydarzeń. Jego wizja porywa wizualnym rozmachem, następstwem atrakcyjnie zaplanowanych odsłon o dużej sile oddziaływania, wiernością w stosunku do realiów. Dzięki temu przenosimy się kolejno do wnętrz zamku Fontainbleau, do grobowca Karola V w klasztorze San Yuste czy do klasztornego ogrodu Escurial.

Duże wrażenie wywierają precyzyjnie i z niemałym nakładem środków budowane epizody, jak na przykład widok zamkniętych w zakratowanych powozach na kółkach i wyszydzanych przez ziejący nienawiścią tłum, więźniów, którzy decyzją Wielkiego Inkwizytora są wiezieni na miejsce kaźni, gdzie zostaną spaleni na stosie. Wszystko jest tu zaplanowane w najdrobniejszym szczególe, od historycznych strojów wszystkich, nawet tych drugoplanowych, postaci, aż do najróżniejszych rekwizytów. Taki zamysł inscenizacyjny ma jednak swoją cenę, którą w tym przypadku okazuje się być monumentalna i wyraźnie trudna do szybkiego montażu scenografia.

• « poprz.
• nast. »