Przegląd nowości

Porgy i Bess flamenco w MET

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 07, luty 2020 17:48

W charakterystycznych rolach epizodycznych handlarzy: truskawkami i krabami, z powodzeniem wystąpili natomiast Aundi Marie Moore i Chauncey Packer. Kierujący zza pulpitu dyrygenckiego David Robertson nie radził sobie z nadaniem przedstawieniu zdecydowanego nerwu dramatycznego, tak że rozpadł się on na suitę solowych numerów (songów), ansambli i ustępów konwersacyjnych.

Mimo że kompozytor starał się scalić przebieg muzyczny za pomocą motywów przewodnich, ogniskujących się i określających tytułowych protagonistów (song Porgyego Mam pełne garście niczego - I Got Plenty o 'Nuttin), ale też drugoplanową parę, Clarę (otwierająca operę kołysanka Summertime, mająca własny żywot w różnych aranżacjach) i Jake’a (pieśń rybacka It take a long pull to get there), która znalazła godnych odtwórców w osobach Goldy Schultz i Donovana Singletery.

Duże wrażenie wywarł natomiast lament Sereny My Man's Gone Now po zamordowaniu męża przez Crowna, kochanka Bess, w ekspresyjnej interpretacji Latonii Moore, dysponującej sopranem o ciemnym zabarwieniu. Znaczną dynamiką odznaczały się kuplety Sportin’ Life’a It Ain't Necessarily So w ujęciu Fredericka Ballentine’a. W sumie udane przedstawienie, choć nie porywające.

                                                                  Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »