Przegląd nowości

Porgy i Bess flamenco w MET

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 07, luty 2020 17:48

Sam Gershwin zastrzegł, by występowali wyłącznie czarni śpiewacy, choć pierwotnie planowano powierzenie roli Porgyego Alowi Jolsonowi, bohaterowi pierwszego filmu dźwiękowego Śpiewak jazzbandu. Sądzę jednak, że interesującym mogłoby być odstąpienie od rygorystycznego przestrzegania tego wymogu, który z oczywistych względów, zwłaszcza przeszłości, nie mógł być dotrzymany w Europie, między innymi w przypadku pierwszego tam wystawienia tego dzieła w Operze Kopenhaskiej w czasie niemieckiej okupacji.

Można było to uznać za przejaw politycznej manifestacji, mając na względzie żydowskie pochodzenie kompozytora oraz murzyńskie środowisko akcji. Podobnie było w przypadku polskiej premiery 15 kwietnia 1973 roku w Operze Wrocławskiej (wcześniej utwór zaprezentowała w naszym kraju murzyńska trupa Dveryman Opera).

Skądinąd w tak konwencjonalnym rodzaju, jak opera, nie dziwi nikogo z kolei obsadzanie dziś czarnymi wokalistami niekiedy historycznych postaci (np. Juliusza Cezara, Elżbiety I czy Marii Stuart) lub góralki Halki przez Yolandę Hernandez w Hawanie. Szczególnie że tym w razem w gronie odtwórców zabrakło indywidualności na miarę wcześniej przywołanych czy Leontyny Price, a więc być może należało dobrać obsadę ponad kluczem rasowym? Eric Owens i Angela Blue wypadli dość blado, choć Peter Gelb, dyrektor Metropolitan Opera, wyszedłszy przed rozpoczęciem spektaklu przed kurtynę, usprawiedliwił niedyspozycję tego pierwszego przeziębieniem. 

• « poprz.
• nast. »