

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„La Traviata” na scenie Teatru Królewskiego w Kopenhadze
Strona 2 z 2
Masa jest zawsze bardziej atrakcyjna, a więc w tym wypadku są to sceny zbiorowe w I i III akcie. „Ciasto” to II i IV akt, sceny „intymne”: najpierw w prowincjonalnym domu, gdzie Violetta spędza szczęśliwe chwile ze swym kochankiem, dopóki tatuś tego ostatniego, Giorgio Germont, nie zburzy idylli. IV akt to samotność, choroba, krótkie chwile nadziei i śmierć Violetty.
Najbardziej dyskusyjna jest scenografia i kostiumy II aktu. Pokazanie kochanków w negliżu, nie jest nigdy specjalnie frapujące, zwłaszcza gdy negliż odziewa korpulentne ciało niezbyt wysokiego tenora. Scena ma charakter wręcz komiczny, i dystansuje widza do akcji. La Traviata to opera, gdzie partie solowe i duety odgrywają najważniejszą rolę. Trójka bohaterów: Violetta (sopran), Alfredo (tenor) i Giorgio (baryton) mają tutaj wielkie pole do popisu.
O „komfort” wszystkich zabiega Verdi komponując trochę nieuzasadnioną arię Giorgia w II akcie (żeby tez mógł zabłysnąć i wywołać entuzjazm publiczności). Wszyscy troje mają role błyskotliwe i bardzo trudne. Zarówno rola Violetty jak i Alfreda ma w Kopenhadze podwójną obsadę. Na premierze Violettę śpiewała Szwedka Gisele Stille, Alfredem był Włoch Francesco Castoro, a Giorgia kreował walijczyk David Kempster. Wszyscy wywiązali się ze swych ról w sposób idealny, przyczyniając się w zasadniczy sposób do stworzenia pięknego i harmonijnego przedstawienia. Eva Maria Jensen |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||