Przegląd nowości

Eksperyment zwany Wozzeckiem

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 17, styczeń 2020 12:59

Inscenizacja Williama Kentridge’a nawiązuje do czasów pierwszej wojny światowej, która odcisnęła się traumatycznym piętnem na samym kompozytorze,  co znajduje wyraz w uczynieniu przewodnim rekwizytem maski przeciwgazowej (zresztą w jednej scen zauważyć można mapę z nazwą Yprès), pojawiającej się zarówno w projekcjach autorstwa Catherine Meyburgh, jak i w dosłownie materializującym się przedmiocie, wchodzącym w skład bagażu Andresa, kolegi Wozzecka, a także zastępującym twarz u lalki wyobrażającej synka Marii, stanowiącej substytut jego fizycznej obecności na scenie (w finale jego głos dobiega zza kulis).

Na marginesie warto zauważyć, że za komicznego odpowiednika Wozzecka z okresu wielkiej wojny uznać można Haškowskiego Szwejka (skądinąd pierwowzorem pierwszego miał być Słowianin, stąd w dramacie Büchnera występuje on pod imieniem Woyzeck, stanowiącym zniemczoną formę Wojciecha). W scenografii Sabine Theunissen przywołane zostają też grafiki czołowego ekspresjonisty tamtych czasów George’a Grosza.

W ogóle sceniczna aranżacja (podobnie było w przypadku wystawień w tym teatrze Nosa Szostakowicza, powstałego mniej więcej w tym samym okresie, co opera Berga, jak i Lulu tegoż, przygotowanych przez tych samych realizatorów) nawiązuje do sztuki tamtych czasów, a zwłaszcza twórczości niemieckiego dadaisty Kurta Schmittersa i jego tak zwanych merzów, będących kompozycjami złożonymi z przypadkowych materiałów czy wręcz odpadów jak skrawki gazet, zdjęć lub dokumentów, a więc zapowiadających późniejsze kolaże.

                                                                 Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »