Przegląd nowości

„Królowa śniegu” – prapremiera opery Hansa Abrahamsena

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 17, październik 2019 13:55

To było widowisko, nie opera – powiedział mój premierowy towarzysz – i musiałam przyznać mu rację. W scenach „bez efektów świetlnych” przedstawienie było bardzo statyczne, graniczące z nudą. Śpiewu było stanowczo za mało. Wszyscy soliści, z wyjątkiem Gerdy, której partia była naprawdę ogromna i szalenie trudna (wielkie osiągnięcie młodej śpiewaczki, Sofii Elkjær Jensen), wszystkie inne partie solowe były krótkie: Kay (śpiewany przez fiński mezzosopran Melis Jaatinen), Królowa Śniegu (śpiewana przez Johana Reutera i wspomaganą przez tancerkę), babcia (alt Johanne Bock), księżniczka (sopran koloraturowy Sibylle Glosted) i książę (tenor Gert Henning-Jensen), nie mówiąc jużo obu wronach (tenor Jens Christian Tvilum i kontratenor Morten Grove Frandsen).

Znikome były również partie chóralne. Ciekawe jak bym odebrała operę, gdyby nie została tak hojnie wyposażona w efekty świetlne. Może wtedy można by się było skupić bardziej na muzyce.

Duńscy recenzenci powyciągali z lamusa wszystkie swoje gwiazdki i serduszka, jakimi dysponują. Osobiście nie bardzo wiem, jak mam sie ustosunkować do tego dzieła scenicznego. Temat wydaje mi się zbyt mało dramatyczny jak na operę, brak mu bowiem konfliktów międzyludzkich, brak punktów kulminacyjnych (jeżeli nie liczyć pocałunku, którym Królowa Śniegu zdaje się uśmiercać Kaya), gdyż następuje on zbyt wcześnie. No i brak tego, czego niestety nie ma w prawie żadnej współczesnej operze, arii, będących wyrazem uczuć bohaterów, w których akcja zostaje zatrzymana i można delektować i wzruszać się samą muzyką.

                                                                          Eva Maria Jensen

• « poprz.
• nast. »