Przegląd nowości

Rocznicowy 40. Festival d’Ambronay (czwarty weekend)

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 17, październik 2019 10:25

Librecista Vincenzo Giattini przywołuje w nim jeden z najlepiej znanych i najtragiczniejszych epizodów ze Starego Testamentu, czyli Potop, który Bóg zesłał za karę na grzeszną ludzkość, oszczędzając jedynie Noego i jego rodzinę oraz przedstawicieli poszczególnych gatunków zwierząt. Ogólnie rzecz ujmując opowiadający tę historię tekst Giattiniego został zredagowany w formie przeplatanych fragmentami narracyjnymi dialogów oraz odcinkami o lirycznym i medytacyjnym charakterze. Zróżnicowana pod względem form i nastrojów warstwa muzyczna przeplata odgrywające tu ważną rolę interwencje chóru z poruszającymi i niezwykle ekspresyjnymi ariami i wstawkami instrumentalnymi. Otóż opracowana przez Alarcóna na nowo instrumentacja oratoria (mającego też charakter sakralnego dramatu i opery) Falvettiego ma na celu przede wszystkim wydobycie z zachowanej partytury zróżnicowanych pokładów emocji, przy jednoczesnym zachowaniu estetycznych cech kompozytora.

Ciekawym zabiegiem jest między innymi wzbogacenie brzmienia barokowego zespołu o dźwięki orientalnej perkusji, na której w Ambronay grał irański muzyk Keyvan Chemirani.  Tak jak przed dziesięcioma laty, tak i teraz publiczność reagowała entuzjastycznie na ten błyskotliwy, a zarazem poruszający swoim dramatyzmem i przejmująco odmalowanymi uczuciami fresk muzyczny, w którym ludzki strach zderza się z siłami natury i boską wolą. Wszystko tutaj porywa słuchaczy: dialogi Noego i Boga oraz Noego i Rad, interwencje Ludzkiej Natury czy tarantela Śmierci, a w finale - hymn pokoju. Leonardo García Alarcón prowadził swoich muzyków z entuzjazmem, wydobywając najbardziej wyrafinowane subtelności partytury i nadając wręcz porażającą ekspresję scenom oddającym grozę ostatecznej zagłady. Gorące owacje nagrodziły prezentującą doskonały poziom obsadę solistów, wśród których nie zabrakło dysponującej lirycznym, a jednocześnie mocnym i zdolnym do przekazania szerokiego wachlarza uczuć sopranem Mariany Flores. Pięknie też brzmiał tenor Valerio Contaldo w roli Noego, szlachetny bas wcielającego się w postać Boga Matteo Bellotto czy idealnie się dopełniające soprany Julie Roset (Woda) i Caroline Weynants (Natura Ludzka). W zespole wokalnym znaleźli się ponadto Alessandro Giangrande (Sprawiedliwość Boska) i bardzo w Ambronay lubiany kontratenor Fabián Schofrin, ukazujący z aktorskim talentem niepozbawioną tutaj elementów humorystycznych postać Śmierci. Niekończące się owacje festiwalowej publiczności były najlepszym podziękowaniem dla wszystkich wykonawców i wystawiły po raz kolejny najlepszą z możliwych ocen szczęśliwie wskrzeszonemu z niebytu dziełu.

• « poprz.
• nast. »