Przegląd nowości

24. Festiwal George Enescu w Bukareszcie (2)

Szczegóły

Opublikowano: piątek, 11, październik 2019 21:55

Kolejny wieczór też należał do filharmoników z Sankt-Petersburga, którzy tym razem pod dyrekcją rumuńskiego dyrygenta Christiana Badea wywołali entuzjazm wypełniającej Salę Pałacu Kongresów publiczności programem, który otworzył poemat Isis Enescu, uzupełniony po śmierci twórcy przez Pascala Bentoiu. W tym swoistym hołdzie złożonym przez Enescu kobiecości, odmalowuje on dźwiękowy portret magicznej i tajemniczej bogini egipskiej. Wykorzystując maksymalnie możliwości brzmieniowe każdej z grup instrumentalnych, tworzy utwór wyjątkowo atrakcyjny i przystępny dla każdego odbiorcy. Niecierpliwie oczekiwaną gwiazdą wykonania drugiej pozycji wieczoru był rosyjski skrzypek Vadim Repin, porywający swym niebywałym talentem w I Koncercie skrzypcowym a-moll Szostakowicza, w którym z właściwą sobie łatwością techniczną pokonywał gęste fragmenty o tragicznym wyrazie, odnajdując się też idealnie w lżejszej, wręcz wesołej końcowej Burlesce.

Na pożegnanie zespół z Sankt-Petersburga dał niezwykły popis interpretacyjnej maestrii w IX Symfonii e-moll „Z Nowego Świata”, uwodząc publiczność zmienną nastrojowością, bogactwem melodycznym, urozmaiconą rytmiką i świetnie eksponowanymi smaczkami instrumentacyjnymi. Fantastyczne zespolenie oryginalnych elementów ludowej muzyki amerykańskiej z rodzimymi, czeskimi intonacjami melodycznymi i rytmiką tańców słowiańskich wprawiło festiwalowych odbiorców w szampański nastrój. Zupełnie inny wymiar wyrazowy miało koncertowe wykonanie niedokończonego arcydzieła Arnolda Schönberga, czyli opery Mojżesz i Aron, napisanej przez austriackiego kompozytora w reakcji na narastający antysemityzm w Niemczech. W tym ambitnym przedsięwzięciu koncertowym wzięły udział Orkiestra i Chór Filharmonii „George Enescu” oraz ansambl Vocalconsort Berlin, a w prezentującym wysoki poziom zespole solistów znaleźli się Robert Hayward (Mojżesz) i John Daszak (Aron). Całość ze znawstwem i ogromnym zaangażowaniem poprowadził niemiecki kapelmistrz Lothar Zagrosek. Podziw budziła wzorowa dykcja i przejrzystość brzmienia chóru - decydująca tutaj przecież o czytelności psychologicznych uwarunkowań kolejnych sytuacji - oraz jego bezbłędne radzenie sobie ze skomponowaną w systemie dodekafonicznym partyturą. Orkiestra zaś przykuwała uwagę tak trudną przecież do osiągnięcia czystością dodekafonicznych akordów, krystaliczną przezroczystością gry, niuansowaniem kontrastów i dynamiki. 

• « poprz.
• nast. »