Przegląd nowości

Potrzeba Mozarta

Szczegóły

Opublikowano: sobota, 13, lipiec 2019 12:08

Tamino w ujęciu Francisco Fernandeza Ruedy ustępował pod względem urody głosu i techniki naszemu „etatowemu" tenorowi Mozartowskiemu Aleksandrowi Kunachowi. Podobnie Papageno Christian Senn, choć na scenie zachowywał się najbardziej swobodnie, nie dorównywał naszemu Pawłowi Trojakowi. Entuzjastyczną zapowiedź otrzymała absolwentka nowojorskiej Julliard School Marta Wryk, ale w arii Cherubina popisała się głosem miłym, choć nieco chwiejnym. Dopiero w arii koncertowej Ch'io mi scordi  z udziałem fortepianu i orkiestry (wreszcie coś absolutnie oryginalnego) zwróciła na siebie uwagę.

Bardzo ładnie spisała się orkiestra dawnych instrumentów MACV. Dyrygent mógł sobie pozwolić na realizację swoich niebanalnych pomysłów muzycznych. Mniej imponująco zaprezentował się chór – Zespół Wokalny WOK kierowany przez Krzysztofa Kusiel-Moroza, bo śpiewał nierówno emisyjnie. Za to czwórka solistów – chórzystów w scence z opery Idomeneo król Krety stanowiła pewne ubarwienie dla sztywnego w sumie „numeru".

Ciekawe były zapowiedzi nowego sezonu, które padły z ust Alicji Węgorzewskiej. Wynikało z nich, że w programie pojawią się nowe pozycje współczesne, w tym nawet musical (czyżby WOK stawał się konkurencją dla Teatru Muzycznego ROMA?). Czołowym reżyserem będzie Michał Znaniecki, zaś oprawę scenograficzną znów zaproponuje Rafał Olbiński. Warszawska Opera Kameralna otrzymała nową salę teatralną – Basen Artystyczny. Oczywiście nie zabraknie w przyszłym sezonie Mozarta i letniego festiwalu Mozartowskiego, choć do sukcesu, jakim było za czasów dyrekcji Stefana Sutkowskiego wystawianie wszystkich dzieł scenicznych salzburskiego mistrza, jest jeszcze wciąż daleko.

                                                                        Joanna Tumiłowicz 

• « poprz.
• nast. »