Przegląd nowości

Opera na solistów, chór, orkiestrę i… gilotynę!

Szczegóły

Opublikowano: niedziela, 19, maj 2019 16:04

Na jego podstawie Francis Poulenc samodzielnie opracował libretto. Być może wpływ na wybór tematyki miała tragiczna śmierć w 1936 roku w wypadku samochodowym w Debreczynie jego partnera i kompozytora Pierre-Octave Ferroud, którego ciało zostało zmiażdżone i pozbawione głowy. Pod wpływem tego zdarzenia kompozytor powrócił do porzuconego wcześniej katolicyzmu.

Z kolei w trakcie pracy nad operą zmarł na raka jego kolejny partner Lucien Roubert, tak że, szukając zapomnienia, bez reszty poświęcił się tworzeniu nowego dzieła, zakrojonego na szeroką skalę. Głównym bohaterem przedstawienia był prowadzący je zza pulpitu dyrygenckiego Yannick Nézet-Séguin, od roku kierujący artystycznie nowojorską sceną muzyczną.

Ale partia orkiestry jest tu kluczowa, nadając ton całości, zwłaszcza swoimi ostinatowymi rytmami i tnącymi akordami, zapowiadającymi ciążącą nad wszystkim nieuchronną, nieubłaganie nadciągającą katastrofę i zagładę, prowadząc zarazem narrację i scalając epizody, na które rozbita jest akcja. Albowiem zgodnie z tytułem opiera się ona głównie na dialogach, a nie duetach, bohaterów, mimo konwersacyjnego charakteru odznaczających się wszakże znaczną śpiewnością. Wielką kreację stworzyła Karita Mattila jako Matka Henrietta od Jezusa, umierająca przeorysza, nawiedzana przez wizje rewolucyjnej katastrofy.

• « poprz.
• nast. »