Przegląd nowości

Czy miłość można kupić?

Szczegóły

Opublikowano: środa, 20, marzec 2019 09:11

Nie było w jego tenorze wielkiego blasku, ale może to przyjdzie z czasem. Bardzo sprawny wokalnie i aktorsko był Figaro w wykonaniu Sławomira Kowalewskiego, którego triumfy operowe oglądało się już wiele razy w Operze Nova w Bydgoszczy. Szkoda, że Figaro stawiał bardziej na wyrazistość charakterologiczną, a nie pokazał jak może położyć słuchaczy wspaniałymi parlandami i fermatami.

Rozyna w interpretacji Moniki Korybalskiej była urocza, piękna, zwinna i dosyć śmiała w scenie erotycznej odbywającej się za parawanem. Gdy wyszła owinięta w kapę od łóżka okazało się, że jej partner jest kompletnie ubrany we frak w kratę i nie odwiązał nawet muszki. Rozyna, jako że jest mezzosopranem, wybrała wersję z niskimi koloraturami i słusznie, bo jej głos nabierał miejscami miłej, aksamitnej barwy.

Reżyser wyzyskał nawet piękne długie włosy pani Moniki, bo rzucała nimi na prawo i lewo w jednej ze scen zbiorowych. Bardzo zmyślnie potraktowano rolę Doktora Bartolo, nie był on trzęsącym się starcem, jak wynika z libretta, ale ledwie szpakowatym lowelasem ze złotymi łańcuchami na szyi i w żółtych butach. Świetnie mu też robiły ciemne okulary. W Don Bartola przeistoczył się znakomity aktorsko Robert Gierlach, wcześniej bardzo chwalony za występ w Halce po włosku pod batutą Fabio Biondiego. Słynną arią o plotce próbował czarować słuchaczy Wołodymyr Pańkiw znany z występów we Lwowie, Warszawie, Wrocławiu, Szczecinie, ale kształcony m.in. w Krakowie.

• « poprz.
• nast. »