Przegląd nowości

„Córka pułku” z MET, albo farsa tyrolska

Szczegóły

Opublikowano: środa, 06, marzec 2019 10:08

Rytmy rataplanowe (marszowe), charakteryzujące żołnierskie środowisko, pojawiają się w pierwszym akcie w duecie Marii i Sulpicjusza Au bruit de la guerre oraz chórze żołnierzy Rataplan, rataplan, plan, plan! Quand le son charmant/Du tambour bruyant, a w drugim powrócą w tercecie Marii, Sulpicjusza i Markizy Le jour naissait dans le bocage jako wyraz niezgody Marii na narzucony, obcy jej naturze, tryb życia.

Bezsprzecznie bohaterem tego wieczoru okazał się meksykański tenor Javier Camarena w roli Tonia. Nie jest on typowym producentem wyłącznie wysokich tonów, choć jego głos w sposób naturalny otwiera się na oktawę dwukreślną, której artykulacja pozbawiona jest znamion wysiłku.

Jednocześnie średnica odznacza się w pełni wyrównanym i nasyconym brzmieniem, w przeciwieństwie do niektórych tenorów specjalizujących się w wysokiej tessyturze, u których występuje niemiłe dla ucha zwężenie i przebarwienie, będące udziałem także Juana Diego Flóreza, poprzednika w tej partii. W arii z drugiego aktu Pour me rapprocher de Marie, Je me enrôlai, pauvre soldat śpiewak dał ponadto popis kultury i muzycznej wrażliwości, operując różnymi odmianami piana, a także stosując ekspresyjne ściszenia oraz zmniejszenia wolumenu głosu. W filmie Victor, Victoria bezrobotna śpiewaczka zmuszona jest zatrudnić się w nocnym lokalu, lecz bardzo szybko traci pracę, ponieważ pod wpływem jej krystalicznie czystego głosu pęka szkło.

• « poprz.
• nast. »