Przegląd nowości

Pod znakiem decorum, czyli muzycznej stosowności

Szczegóły

Opublikowano: poniedziałek, 04, marzec 2019 23:50

Niestety, jego działalność przypadła na czasy radzieckie i niewiele swobody pozostawało dla zaznaczenia własnej indywidualności, mimo że jego kijowski dom symbolizował przetrwanie dawnych obyczajów, albowiem na przekór niesprzyjającym okolicznościom regularnie odbywały się w jego salonie żurfiksy, podczas których rozbrzmiewała również muzyka.

Zaprezentowana na piątkowym koncercie Suita „Romeo i Julia” nie wykracza poza krąg stylistyczny, któremu bliżej  raczej do, nic mu nie ujmując, Dmitrija Kabalewskiego niż Siergieja Prokofiewa, skądinąd także autora Romea i Julii, powstałych dwadzieścia lat wcześniej, o Dmitriju Szostakowiczu nie wspominając. Latoszynśky w najlepszych fragmentach ucieka w stylizację – na przykład w uroczystej, podniosłej Pawanie, imponującej nie tylko monumentalnym składem, ale i brzmieniową powagą. Pewne wyrafinowanie dźwiękowe daje znać o sobie w ustępie zatytułowanym W ogrodzie Julii. Natomiast za pomocą zręcznej instrumentacji uniknął kompozytor możliwej pospolitości w otwierającym Marszu karnawałowym, opartym na niezbyt wyszukanym materiale tematycznym. Mykola Diadura ze swej strony szczęśliwie ominął rafy wszelkich przejaskrawień brzmieniowych, które wobec wystawnej obsady orkiestry z liczną perkusją mogłyby wydać się pospolitymi lub zgoła zgiełkliwymi. 

                                                                  Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »