

































GaleriaT. Shebanova gra - Pory roku Czajkowskiego
Wydarzenia |
Szukaj w Maestro |
||
|
|
|
||
Przegląd nowości„Don Pasquale” Donizettiego w Opéra de Montpellier
Strona 4 z 5
W pierwszej części spektaklu pojawia się on ubrany w czarny strój, z przywołującą szesnasty lub siedemnasty wiek kryzą, zaś w części drugiej wdziewa źle dopasowaną zbroję rycerską i przypina do boku miecz (ten widok nasuwa nieodparte skojarzenia z sylwetką legendarnego Don Kichota). Otaczające go osoby chcą za wszelką cenę pomóc mu w powrocie do rzeczywistości, ale ich wysiłki spełzają na niczym.
W tej pozornie absurdalnej scenografii ważną rolę odgrywa rozbity pośrodku sceny pomarańczowy namiot campingowy, w którym mieszka Ernesto i do którego kolejno zakradają się poszczególni bohaterowie, z księdzem na czele. Wreszcie dodać jeszcze należy, że w akcie trzecim udająca „Sofronię” Norina nie policzkuje zmaltretowanego Don Pasquale, lecz roztrzaskuje na kawałki drogie mu skrzypce, co symbolicznie pokazuje tragiczne rozpadnięcie się wyimaginowanego świata starego szaleńca.
W jego postać wciela się włoski bas Bruno Taddia, wręcz wzruszający wybitną kreacją aktorską, a także fizyczną sprawnością, kiedy na przykład w finale aktu drugiego Don Pasquale śpiewa zawieszony w przestrzeni na zaledwie dwóch linach. Cynicznie igrającą z jego uczuciami, rozkapryszoną i seksowną Noriną jest rosyjska sopranistka Julia Muzychenko, a zakochanym w niej, naiwnym i niezdarnym Ernestem - włoski tenor Edoardo Miletti. Pod względem wokalnym i aktorskim wiele satysfakcji dostarczają również Tobias Greenhalagh w partii kpiarskiego manipulatora doktora (tutaj księdza) Malatesty i występujący jako notariusz Xin Wang. |
|||
|
Maestro jest tytułem jakim honoruje się najwybitniejszych muzyków wirtuozów dyrygentów śpiewaków i nauczycieli. Właśnie im oraz podążającym za ich przykładem artystom poświęcona jest ta strona |
|||
| 2006 Copyright © Wiesław Sornat (R) All rights reserved MULTART | |||