Przegląd nowości

Ad plurimos annos, Maestro!

Szczegóły

Opublikowano: środa, 12, grudzień 2018 16:17

Mamy zatem do czynienia z dwoma ariosi tenora, w Glorii i w Credo, ustęp Benedictus powierzony został basowi, a Agnus Dei przybiera formę duetu obydwu śpiewaków. Tessytura partii tenorowej mieści się w miarę w wolumenie głosu Łukasza Gaja, chcącego prawdopodobnie specjalizować się w muzyce Pucciniego – wcześniej z różnym skutkiem wystąpił w roli Rinuccia w Giannim Schicchim, trzecim ogniwie Tryptyku tegoż.

Szlachetnie zabrzmiał głęboki bas o ciemnym zabarwieniu Wojciecha Gierlacha. W drugiej części Jubilat zdecydował się na wybór dwóch z czterech, późnych utworów sakralnych Giuseppe Verdiego: Laudialla Vergine Mariana chór żeński a cappella oraz Te Deum, będące w ogóle ostatnią kompozycją Mistrza z Busseto.

Pisane pod koniec życia, w porównaniu z Requiem pozbawione są zewnętrznej okazałości, odznaczając się wewnętrznym skupieniem. Będąc owocem mądrej starości, tworzone były raczej dla własnej potrzeby, niż publicznego poklasku. O ile Roland Badera zachował ten charakter w Pieśni maryjnej, to w Te Deum wydobył z partytury pełen blask brzmieniowy, być może z uwagi na urodzinowe okoliczności, jako osobiste podziękowanie za twórcze życie. Momentami można było odnosić wrażenie, że to Te Deum wznoszone jest ku czci zwycięskich wojsk Radamesa, gdyby Aida nie rozgrywała się przed narodzeniem Jezusa i nastaniem chrześcijaństwa. Jubilat wyraził publicznie życzenie, by nie był to jego ostatni koncert z krakowskimi filharmonikami, do którego jak najbardziej się przyłączają się wdzięczni krakowscy melomani.

                                                                                       Lesław Czapliński

• « poprz.
• nast. »