Przegląd nowości

Gdzieś w Europie… albo Manru, cygański Zygfryd

Szczegóły

Opublikowano: czwartek, 22, listopad 2018 17:06

Współtworzyły go też figuracje w rozbudowanych solach skrzypcowych, wykonywanych przez Swietłanę Białostocką. Możliwe w związku z tymi ostatnimi skojarzenia z operetką, na przykład w scenie z Jagu, przyzywającym w ten sposób Manru do jego cygańskich korzeni i środowiska, są o tyle mylne, że podobne zastosowanie tego motywu w utworach Lehára czy Kálmána jest znacznie późniejszej daty niż u Paderewskiego.

Nie zawsze tessytura partii solowych w pełni pokrywała się z wolumenem występujących śpiewaków, którzy jednak na ogół z tego wyzwania wychodzili „obronnymi głosami”. W pełni im sprostać mogłyby dramatyczne odmiany sopranu i tenoru, ale dzięki zastosowaniu odpowiednich rozwiązań technicznej natury udawało się pokryć wynikające z tego niedostatki, na przykład poprzez intonację staccato wysokich tonów w przypadku Janusza Ratajczaka jako Manru, czy w dynamice piano przez Jolantę Wagner w roli Ulany.

• « poprz.
• nast. »