Przegląd nowości

39. Festival d’Ambronay (czwarty weekend)

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 23, październik 2018 16:15

Akompaniował jej pochodzący również z Argentyny pianista i gitarzysta Quito Gato. Podczas tego wieczoru można było usłyszeć reprezentujące kraj ich pochodzenia pieśni ludowe o niezwykle intymnym charakterze. Wszystkie one powstały w dwudziestym wieku i złożyły się na swoisty hołd złożony argentyńskim kobietom. Wymienieni artyści podzielili cały program na trzy części, w trakcie których przedstawiony został repertuar odnoszący się do poszczególnych regionów ich ojczyzny. Na początku zabrzmiały więc ekspresyjne pieśni charakterystyczne dla prowincji Cuyo, z której właśnie pochodzi Mariana Flores, a następnie pięć nasyconych uczuciami pieśni przywołujących „Mujer provinciana”, czyli w tym przypadku kobietę z północno-zachodniej prowincji Argentyny.

Ta kobieta jest symbolem odwagi i walki o wolność (przed najazdem hiszpańskim) oraz wartości rodzinnych. W trzeciej części programu, zatytułowanej „Mujer de Buenos Aires” usłyszeliśmy emanujące namiętnością i żarliwymi emocjami tanga (w tym również tango pochodzące z Marii de Buenos Aires Astora Piazzolli), które tańczą mieszkanki stolicy. We wszystkich wykonywanych pieśniach Mariana Flores oczarowała i wzruszyła publiczność swoim niebywałym zaangażowaniem i temperamentem, subtelnością, liryzmem i udzielającą się wszystkim nastrojowością zjawiskowo brzmiącego sopranu, z którym współgrały delikatne dźwięki wydobywające się spod palców Quito Gato. Argentyńska artystka już od dawna marzyła o takim kameralnym i intymnym spotkaniu z bywalcami Festival d’Ambronay, dobrze się więc stało, że te marzenie udało jej się wreszcie urzeczywistnić. Ów pełen emocji dzień można było zakończyć udając się w późnych godzinach do nastrojowo oświetlonej za pomocą świec nawy opactwa, aby poddać się tam bez reszty sztuce młodego zespołu Sollazzo Ensemble, interpretującego średniowieczne utwory przywołujące mające różne symboliczne znaczenia gwiazdy. Prezentowane kompozycje – eksponujące na zmianę fragmenty instrumentalne lub interwencje wokalne – pozwoliły zachwycić się bogatym i atrakcyjnie ozdabianym stylem, oryginalną polifonią i zaskakującym ciekawymi formułami rytmem. Wiele pozytywnych wrażeń dostarczył spójnie brzmiący i bezbłędnie ze sobą współpracujący kwartet wokalny, interpretujący motety takich twórców jak Bartolino da Padova, Johannes de Florentia, Giovanni da Firenze czy Andrea da Firenze. Po krótkiej nocy słuchacze zostali następnego dnia zaproszeni na koncert innego zespołu: Ensemble Il Quadro Animato, który zabrał ich na wyimaginowaną podróż muzyczną, ilustrującą stylistyczną ewolucję późnego baroku, ze szczególnym uwzględnieniem jego dwóch najwybitniejszych przedstawicieli: Johanna Christiana Bacha oraz Carla Philipa Emanuela Bacha.

• « poprz.
• nast. »