Przegląd nowości

39. Festival d’Ambronay (czwarty weekend)

Szczegóły

Opublikowano: wtorek, 23, październik 2018 16:15

Vidal udzielił też swoistej lekcji dykcji i umiejętności wydobywania maksimum ekspresji z podawanego tekstu. Wreszcie mocą i niepodważalnym autorytetem swego ciemnego basu porażał wcielający się w postać proroka i czarodzieja Zoroastre João Fernandes. Towarzyszący im zespół instrumentalny Les Ombres oraz Chór Concert Spirituel pod batutą Sylvaina Sartre’a odkryły przed słuchaczami całą innowacyjność muzyki Destouches’a, poszukującej przede wszystkim skuteczności dramaturgicznej, ekspresyjnej wiarygodności i cieniowania dźwiękowych subtelności.

Podkreślić także należy, że klimaty poszczególnych aktów dzieła oraz uczucia i emocje kolejnych protagonistów były efektownie wzmacniane przez prowadzoną przez Nathalie Perrier grę świateł, które zostały w scenie śmierci Semiramis niemalże zupełnie wyłączone, pogrążając wnętrze głównej nawy opactwa i wypełniającą je szczelnie publiczność w emanujących dramatyzmem ciemnościach. Następny dzień, nazwany „Dniem kosmicznym”, został skonstruowany z wydarzeń o wyjątkowo zróżnicowanym charakterze. Pierwszym z nich był przeniknięty atmosferą intymności i melancholii recital amerykańskiego lutnisty Hopkinsona Smitha, który zaproponował program poświęcony muzyce angielskiej z szesnastego wieku, czyli z ery elżbietańskiej. Na ów wysmakowany program, ułożony pod hasłem „Heavenly Fantasy” (Niebiańska Fantazja), złożyły się utwory takich kompozytorów jak Anthony Holborne, John Dowland, John Johnson czy William Byrd. Pomimo ich odmiennego charakteru łączy je niezwykła finezja faktury, szlachetność fraz melodycznych, elegancja i szczególnego rodzaju rozmarzenie. Można tylko żałować, że wymagający dużego skupienia i nieustannej koncentracji recital został zaplanowany w obszernej przestrzeni nawie opactwa, w której obcowanie ze sztuką Holborne’a stało się zadaniem dosyć trudnym, albowiem niektóre dźwięki po prostu do naszych uszu nie docierały. Przestrzeń ta okazała się natomiast wymarzonym miejscem dla koncertu zatytułowanego „Conversation avec le ciel” (Rozmowa z niebem), podczas którego prowadzony przez pochodzącego z Izraela dyrygenta Itaya Jedlina zespół Le Concert Etranger przeniósł słuchaczy w świat niemieckiej muzyki sakralnej z osiemnastego wieku. W ich uduchowionym wykonaniu zabrzmiały utwory kompozytorów wyznania luterańskiego, będące muzycznym wsparciem modlitwy wiernych i wyrazem podejmowanych przez nich prób nawiązania kontaktu ze Stwórcą.

• « poprz.
• nast. »